II OZ 55/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 2207/16 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną do celów kolekcjonerskich postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 2207/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną W. K. od wyroku z dnia 7 lipca 2017 r. oddalającego jego skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na broń palną do celów kolekcjonerskich i orzekł o zwrocie wpisu od tej skargi. W zaskarżonym postanowieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga kasacyjna od wyroku z dnia 7 lipca 2017 r. nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie, ani też oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, Przewodniczący Wydziału II, zarządzeniem z dnia 13 września 2017 r., wezwał wnoszącego skargę kasacyjną pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie ww. wniosku (wraz z odpisem), informując, że niewykonanie tego zarządzenia w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego kasacyjnie uzupełnił częściowo brak formalny skargi kasacyjnej składając wniosek, jednakże nie dołączył jego odpisu dla organu. Sąd I instancji stwierdził więc, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej w ustawowym terminie, co stanowi obligatoryjną podstawę jej odrzucenia (art. 178 p.p.s.a.). Zażalenie na to postanowienie wniósł W. K., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 6 października 2017 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu wskazano jako załącznik odpis wniosku. Dlatego ustalenia Sądu, że tego załącznika nie było są błędne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Zgodnie z treścią art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego w powyższym zakresie skargę kasacyjną wynika z art. 47 § 1 p.p.s.a, który nakłada na stronę składającą pismo procesowe obowiązek dołączenia do tego pisma odpowiedniej liczby załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom. W uchwale z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/39), Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Przyjąć należy, iż to stanowisko odnosi się również do skargi kasacyjnej oraz pisma procesowego uzupełniającego skargę kasacyjną. W tej sprawie pełnomocnik skarżącego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 13 września 2017 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku (wraz z odpisem) o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił wszystkich braków formalnych skargi kasacyjnej, gdyż nie złożył odpisu pisma z dnia 6 października 2017 r. zawierającego wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie dla strony przeciwnej. Wprawdzie w piśmie tym wymieniono - jako załącznik - odpis pisma wraz z załącznikami, lecz odpis ten nie został faktycznie przesłany Sądowi. Świadczy o tym brak adnotacji pracownika biura podawczego o załącznikach do pisma z dnia 6 października 2017 r. na prezentacie widniejącej na tym piśmie (k.130). Zatem uznać należy, że pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił właściwie braków formalnych skargi kasacyjnej, co skutkować musiało jej odrzuceniem przez Sąd I instancji na podstawie art. 178 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.