II OZ 548/16

Dnia 31 maja 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2221/14 o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania A. C. w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Gminy Bulkowo z dnia 3 czerwca 2014 r. Nr 310/XXXV/14 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2221/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Warszawie odmówił A. C. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Gminy Bulkowo z dnia 3 czerwca 2014 r. Nr 310/XXXV/14 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że Wojewoda Mazowiecki wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Bulkowo z dnia 3 czerwca 2014 r. nr 310/XXXV/14 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w gminie Bulkowo dla obszarów rozmieszczenia elektrowni wiatrowych w miejscowościach Dobra, Krubice Nowe. A. C. w piśmie z 12 lutego 2016 r. wniósł o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania. Wskazując na powyższe sąd I instancji podkreślił, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne zainicjował Wojewoda Mazowiecki i jest to wyraz realizacji jednego z przysługujących mu uprawnień, które służy wykonywaniu nadzoru nad działalnością gminy, w tym wypadku Bulkowo. Sąd I instancji wskazał, że legitymacja skargowa Wojewody Mazowieckiego oparta jest na samodzielnej podstawie prawnej wynikającej z treści art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm., dalej Usg) i przepis ten, jako lex specialis, wyklucza udział w tym postępowaniu innych uczestników na podstawie regulacji ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów sąd I instancji stwierdził, że skoro przepis ten nie może być podstawą do wniesienia skargi przez A. C., to nie może on również zostać uczestnikiem postępowania wszczętego w trybie art. 93 ust. 1 Usg. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. C., który zaskarżył je w całości i zarzucił naruszenie: 1. art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej Ppsa) poprzez jego błędną wykładnię i niedopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika, 2. art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawa, poprzez niedopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowym. Wobec powyższego, na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 185 § 1 Ppsa, wnosi o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia WSA w Warszawie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia podnosi, że niniejsze postępowanie nie wyklucza możliwości wzięcia udziału w przedmiotowym postępowaniu w charakterze uczestnika. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 33 § 2 Ppsa udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 657/10, że odrębność procedury uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego od procedury określonej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczy nie tylko podjęcia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale także wniesienia do sądu administracyjnego skargi na tę uchwałę na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zważyć trzeba, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się na skutek skargi Wojewody Mazowieckiego wniesionej na podstawie art. 93 ust. 1 Usg, przedmiotem zaś zaskarżenia jest uchwała Rady Gminy w Bulkowie podjęta w trybie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wskazać należy, że postępowanie ze skargi wojewody jest formą nadzoru nad działalnością organów gminy sprawowanego przez organy nadzoru, toczy się ono zatem wyłącznie z udziałem organu nadzoru oraz gminy i jej organu. Wobec powyższego nie mogą brać w nim udziału inne podmioty, nawet wtedy, gdyby wynik tego postępowania dotyczył ich interesu prawnego. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z załatwieniem sprawy administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz odrębnym postępowaniem, którego zakres regulowała ustawa w oparciu o którą przeprowadzono postępowanie planistyczne w niniejszej sprawie - tzn. ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W świetle powyższego uznać należy za zasadne stwierdzenie sądu I instancji, że brak było podstaw do dopuszczenia A. C. do udziału w postępowaniu ze skargi Wojewody Mazowieckiego na uchwałę Rady Gminy Bulkowo z dnia 3 czerwca 2014 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, oddalił wniesione zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, o co wnoszono w zarówno w zażaleniu, ponieważ przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości orzeczenia zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym.