II OZ 546/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.G. i A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 marca 2022 r. sygn. akt IV SA/Po 996/21 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwów w sprawie ze sprzeciwów R.G., A. G. i R. O. od decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 marca 2022 r. sygn. akt IV SA/Po 996/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił sprzeciwy R. G. i A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...]. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że pismami z dnia 4 stycznia 2022 r., w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziały IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wezwano R.G. i A. G. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od ich sprzeciwów na ww. decyzję w wysokości 100 zł, na podstawie § 2 pkt 1 ust. 6a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwów. Wezwania te doręczono R. G. i A. G. w dniu 24 stycznia 2022 r. W zakreślonym terminie ani R. G. ani A. G.(solidarnie) nie uzupełnili jednak braków fiskalnych swoich sprzeciwów, co obligowało Sąd do ich odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażaleniem R. G. i A. G. zaskarżyli powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości i przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty od zażaleń oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono, że zostało ono wydane przedwcześnie, tj. przed rozpoznaniem wniosku o udzielenie prawa pomocy, a także odrzucenie sprzeciwów pomimo opłacenia sprzeciwu przez uczestnika postepowania R. O. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższy przepis znajduje zastosowanie do sprzeciwu na mocy art. 64b § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wnoszący sprzeciw R. G. i A. G. zostali wezwani do wykonania zarządzeń Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 4 stycznia 2022 r. wzywających ich do uiszczenia wpisu od sprzeciwu w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Zarządzenia te doręczono skutecznie ww. skarżącym 24 stycznia 2022 r., jednak nie uiścili oni żądanego wpisu w zakreślonym terminie, co nie było zresztą przez nich kwestionowane. W związku z powyższym prawidłowo Sąd I instancji odrzucił przedmiotowe sprzeciwy na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. Odnośnie podnoszonych w zażaleniu okoliczności wskazać należy, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, nie niweczy skutków wezwania do uiszczenia wpisu i nie ma wpływu na odrzucenie sprzeciwu z uwagi na nieuzupełnienie jego braków fiskalnych. Uiszczenie natomiast wpisu od sprzeciwu przez R. O. nie zwalniało R.G. i A. G. z obowiązku uiszczenia przedmiotowej należności, bowiem pomiędzy R. i A. G. a R. O. nie zachodziło współuczestnictwo materialne, warunkujące ustalenie wpisu od sprzeciwu według reguły określonej w art. 214 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którą pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.