II OZ 543/21

Dnia 8 września 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Wr 230/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] marca 2021 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia zagrożenia oraz nieprawidłowości w utrzymaniu budynku poprzez realizację określonych robót postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę jako wniesioną po terminie, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił, że termin do złożenia skargi, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., jest terminem ustawowym, co oznacza, że niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Jest nadto terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę. W niniejszej sprawie – wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji o 30-dniowym terminie do wniesienia skargi liczonym od daty doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia skarżącej stronie, tj. od 15 marca 2021 r. – strona skarżąca złożyła skargę z uchybieniem terminu, który to upłynął wraz z dniem 14 kwietnia 2021 r. (tj. środa). W tych okolicznościach skarga złożona w dniu 15 kwietnia 2021 r. podlegała odrzuceniu zgodnie z dyspozycją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa, kwestionując stwierdzenie Sądu, że skarga została wniesiona po terminie. Wskazano, że doręczenie zaskarżonej decyzji skutecznie nastąpiło na adres pełnomocnika Wspólnoty Mieszkaniowej w dniu 17 marca 2021 r. W załączeniu przedstawiono kopię odwołania złożonego przez pełnomocnika oraz kopię pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega uwzględnieniu, ponieważ Sąd I instancji wadliwie zastosował art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i odrzucił skargę. Ma rację skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa, że zgodnie z art. 40 § 2 K.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się temu pełnomocnikowi. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że odwołanie zostało wniesione przez pełnomocnika Wspólnoty Mieszkaniowej, w załączeniu którego złożono stosowne pełnomocnictwo uprawniające do zastępowania i reprezentowania ww. Wspólnoty przed organami administracyjnymi w sprawie związanej z odwołaniem od decyzji organu I instancji. Taki zakres udzielonego pełnomocnictwa uprawniał pełnomocnika do reprezentowania Wspólnoty przed organem II instancji, w tym doręczenia temu pełnomocnikowi, zgodnie z art. 40 § 2 K.p.a., zaskarżonej decyzji. Pomimo tego zaskarżona decyzja została doręczona członkowi zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej w dniu 15 marca 2021 r. oraz w drugiej przesyłce – na adres pełnomocnika w dniu 17 marca 2021 r. Wynika z tego, że prawny skutek doręczenia zaskarżonej decyzji skarżącej Wspólnocie nastąpił w związku z doręczeniem zaskarżonej decyzji, ale na adres pełnomocnika, co wynika z art. 40 § 2 K.p.a. Tym samym Sąd I instancji wadliwie ocenił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej Wspólnocie w dniu 15 marca 2021 r., zamiast – 17 marca 2021 r. W konsekwencji skargę złożoną w dniu 15 kwietnia 2021 r. należało uznać za wniesioną w terminie, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.