II OZ 524/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 94/13 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi T. G. i T. G. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki samowolnie wybudowanych urządzeń wodnych postanawia: odrzucić zażalenie.

Stowarzyszenie F. w B. wniosło o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie wskazując, że Stowarzyszenie nie posiada przymiotu strony, a zatem nie może skutecznie złożyć wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po rozpatrzeniu sprzeciwu, Sąd postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. odmówił przyznania Stowarzyszeniu F. w B. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W dniu 10 czerwca 2014 r. R. K. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 28 maja 2014 r. Z notatki urzędowej z dnia 11 czerwca 2014 r. sporządzonej przez Zastępcę Kierownika Sekretariatu Wydziału II wynika, że w sprawie II SA/Bk 94/13 dnia 28 maja 2014 r. nie zapadło żadne orzeczenie. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. tutejszy Sąd odrzucił ww. zażalenie R. K. W dniu 28 lipca 2014 r. R. K. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r. Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. Sąd odrzucił ww. zażalenie. W dniu 5 grudnia 2015 r. R. K. złożył zażalenie na postanowienie z dnia 6 listopada 2014 r. W wykonaniu polecenia NSA w Warszawie, zawartego w piśmie z dnia 15 grudnia 2014 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 grudnia 2014 r. wezwano R. K. do nadesłania pisma zawierającego zażalenie w takiej formie, aby możliwe było odczytanie, czy pismo spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. (a w szczególności czy zawiera oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści wniosku strony) oraz aby możliwe było dołączenie tego pisma do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów) – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W dniu 12 stycznia 2015 r. R. K. złożył pismo w nieczytelnej formie. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2015 r. wezwano skarżącego do nadesłania pisma zawierającego zażalenie w takiej formie, aby możliwe było odczytanie czy pismo spełnia wszystkie wymogi formalne określone w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a. (a w szczególności czy zawiera oznaczenie stron postępowania, ich pełnomocników, jednoznaczne określenie rodzaju pisma oraz treści wniosku strony) oraz aby możliwe było dołączenie tego pisma do akt sprawy (zachowanie odpowiednich marginesów) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). Wezwanie do wyjaśnień zostało skutecznie doręczone R. K. w dniu 6 lutego 2015 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru k. 454). Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia mijał zatem w piątek 13 lutego 2015 r. W dniu 13 lutego 2015 r. R. K. złożył pismo w nieczytelnej formie oraz oświadczył, że nie rozumie wezwań Sądu i dlatego prosi o przyznanie bezpłatnej pomoc adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Zawiadomieniem z dnia 20 marca 2015 r. poinformowano R. K., że wezwanie Sądu z dnia 27 stycznia 2015 r. dotyczyło pisma skarżącego z dnia 12 stycznia 2015 r. W dniu 14 kwietnia 2015 r. wpłynęło do Sądu pismo R. K. o nieczytelnej treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie R. K. Od tego postanowienia R. K. wniósł (wraz z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy) zażalenie w nieczytelnej formie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania ustanowione dla pism w postępowaniu sądowym określa m.in. art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu Każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Zażalenie wniesione przez R. K. jest nieczytelne (tak jak pozostałe pisma wnoszone przez uczestnika), dlatego sąd nie jest w stanie stwierdzić, czy spełnia chociażby wymogi formalne ustanowione dla tego typu pism. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stosownie natomiast do art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Zgodnie zaś z art. 178 p.p.s.a. sąd powinien był zażalenie odrzucić, dlatego też podlega ono również odrzuceniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej sprawie zażalenie powinno bowiem zostać odrzucone ze względu na to, że nie spełnia wymogów formalnych przewidzianych dla pism procesowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 i art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.