II OZ 522/17

Dnia 23 maja 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 681/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.

Pismem z dnia 22 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) reprezentowana przez pełnomocnika E. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z dnia [...] stycznia 2017 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2017 r. Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. postanowienie. Stosownie do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., rozporządzenie z 2003), wysokość wpisu ustalono na kwotę 200 zł. Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wnosi o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Zdaniem strony skarżącej skarga na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia (art. 134 K.p.a.) podlega opłacie stałej o jakiej mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia z 2003. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stwierdzić trzeba, że przedmiot niniejszej sprawy stanowi skarga na postanowienie GINB z dnia [...] stycznia 2017 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. znak [...] odmawiające zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Olsztyn z dnia [...] sierpnia 2004 r. znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej E. M. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na przebudowie na potrzeby kancelarii notarialnej pomieszczeń biurowych na VI piętrze budynku przy ul. [...] w Olsztynie. Wbrew ocenie zawartej w zaskarżonym zarządzeniu, nie jest to postanowienie, o którym mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia z 2003. Zgodnie z treścią tego przepisu znajduje on zastosowanie w sprawach skarg dotyczących m.in. decyzji lub postanowień "wydanych w trybie" stwierdzenia nieważności. Posłużenie się pojęciem "w trybie" nie oznacza, że dotyczy on wszystkich rozstrzygnięć, nawet incydentalnych kwestii, podejmowanych w toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji. Sprawy ze skarg na akty administracyjne wydane w trybie stwierdzenia nieważności obejmują tylko rozstrzygnięcia kończące (formalnie lub merytorycznie) postępowanie w takiej sprawie. W pozostałych przypadkach koniecznym staje się odwołanie do normy ogólnej zawartej w § 2 ust. 1 pkt 1 analizowanego rozporządzenia. Przepis ten odnosi się wszystkich postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, bez rozróżniania czy chodzi o postępowaniu ogólnoadministracyjne (jurysdykcyjne), czy też postępowania prowadzone w trybach nadzwyczajnych. O ile, zatem, nie zaistnieją opisane w kolejnych przepisach (§ 2 ust. 2-5 rozporządzenia) sytuacje szczególne, to zastosowanie w sprawie znajdzie właśnie przepis § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z 2003. Wskazując na powyższe, stwierdzić należało, że będące w niniejszej sprawie przedmiotem postępowania postanowienie nie jest postanowieniem, o którym mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia z 2003. Zatem wysokość wpisu w sprawie winna być określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 tegoż rozporządzenia i będzie wynosić 100 złotych, na co słusznie wskazuje autor zażalenia. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak na wstępie.