II OZ 522/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2641/13 o oddaleniu wniosku R. K. o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2641/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek R. K. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Włodzimierza Kowalczyka. Sąd wskazał, iż w piśmie z dnia 7 grudnia 2015 r. R. K. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Włodzimierza Kowalczyka z uwagi na zwłokę w rozpatrywaniu sprawy oraz wniosków strony. Sędzia Włodzimierz Kowalczyk złożył oświadczenie, z którego wynika, że w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2641/13 nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, nie zachodzą również ustawowe przesłanki wynikające z art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wyłączające go od rozpoznania niniejszej sprawy. W ocenie Sądu I instancji, wniosek skarżącego jest bezzasadny. Sąd wskazał, że przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zgodnie z art. 20 p.p.s.a. wnioskodawca obowiązany jest wykazać i uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia. W ocenie Sądu I instancji, podnoszone przez R. K. okoliczności nie wywołują uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego Włodzimierza Kowalczyka i w konsekwencji nie uzasadniają jego wyłączenia. Samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy, nieobiektywny, przewlekły nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej jego wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. Tym bardziej, że skarżący może kwestionować orzeczenia wydawane przez Sąd I instancji w drodze środków odwoławczych, a także może wystąpić ze skargą na przewlekłość postępowania, co też skarżący uczynił. W postanowieniu z dnia 29 marca 2016 r., II OPP 7/16 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że R. K. także przyczynił się do przedłużenia postępowania w niniejszej sprawie. Zażalenie na to postanowienie złożył R. K., wnosząc o jego uchylenie w całości. Zdaniem skarżącego, sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk działa na jego szkodę i kontynuuje łamanie prawa, które trwa już 30 lat. Ponadto sędzia pominął celowo dowód w postaci pisma PINB w Nidzicy z dnia 8 kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 19 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na wniosek, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że wskazane przez R. K. okoliczności (prowadzenie postępowania w sposób wadliwy, nieobiektywny, przewlekły) nie wywołują uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego WSA Włodzimierza Kowalczyka w tej sprawie. Subiektywne odczucie strony, że sędzia nieprawidłowo prowadzi postępowanie w danej sprawie nie stanowi przesłanki wyłączenia sędziego, o której mowa w art. 19 p.p.s.a. Strona może wskazywać na nieprawidłowości w prowadzeniu postępowania przez sędziego w środku odwoławczym od orzeczenia kończącego postępowanie, ewentualnie w skardze na przewlekłość postępowania. Należy mieć również na uwadze treść oświadczenia sędziego Włodzimierza Kowalczyka, z którego wynika, że w tej sprawie nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, nie zachodzą również ustawowe przesłanki wynikające z art. 18 dalej p.p.s.a. wyłączające go od rozpoznania tej sprawy. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.