II OZ 517/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 2 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 314/13 o odrzuceniu zażalenia A.A. na opinię ustanowionego z urzędu pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Po 314/13 w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 30 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie A.A. (dalej jako "skarżący") na opinię ustanowionego z urzędu pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 11 czerwca 2013 r. w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie wymeldowania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że 31 października 2013 r. doręczono ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego odpis wyroku z 11 czerwca 2013 r. wraz z uzasadnieniem. Pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. O swoim stanowisku zawiadomił skarżącego odrębnym listem poleconym. Skarżący wniósł pismo zatytułowane "Zażalenie – Skarga na odmowę wniesienia skargi kasacyjnej do NSA przez ustanowionego pełnomocnika adw. G.U.". Zarzucił pełnomocnikowi rażącą obrazę prawa przez odmowę wniesienia skargi kasacyjnej i domagał się wyznaczenia innego pełnomocnika do wniesienia skargi kasacyjnej. Ponadto sformułował zarzuty pod adresem wyroku wydanego w sprawie o sygn. II SA/Po 314/13 celem wykazania zasadności wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Odrzucając zażalenie Sąd I instancji wskazał, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie podlega ocenie Sądu I instancji, jak i nie podlega kontroli instancyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Przepisy nie przewidują żadnego środka zaskarżenia od takiej opinii, a w szczególności zażalenia. Jednocześnie Sąd I instancji wskazał, że adwokat ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy ma prawo odmówić wniesienia środka zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, jeżeli uzna, że jest ona z oczywistych względów bezzasadna. Odmowa sporządzenia środka odwoławczego jest czynnością z zakresu pomocy prawnej. Sposób reprezentacji i współpracy pełnomocnika z mocodawcą nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W tych kwestiach właściwa jest korporacja prawnicza, a zatem uwagi dotyczące wykonywania prawa pomocy przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w tym wniosek w zakresie zmiany pełnomocnika, strona powinna kierować do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Wniósł o przekazanie jego pisma do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu. Ponadto skarżący podtrzymał swoja zarzuty kierowane względem wyroku z 11 czerwca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Oznacza to, że zażalenie przysługuje stronie tylko na orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych, a ponadto zażalenie jest dopuszczalne tylko, kiedy ustawa jednoznacznie stanowi o możliwości jego wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzana przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy, nie jest orzeczeniem wojewódzkiego sądu administracyjnego. Żaden przepis ustawy p.p.s.a., jak również żaden przepis szczególny, nie pozwalają na wniesienie zażalenia na tego rodzaju opinię. Trafnie podkreślił Sąd I instancji, że ewentualne wnioski w tym zakresie, włącznie z wnioskiem o zmianę pełnomocnika wyznaczonego z urzędu, strona powinna kierować do właściwej korporacji prawniczej, w tym przypadku Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu. Brak jest przy tym podstaw prawnych, żeby Sąd I instancji przekazywał pismo skarżącego do okręgowej rady adwokackiej, bowiem możliwości takiej nie przewiduje żaden z przepisów ustawy p.p.s.a. Z tych przyczyn argumenty zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie odnosił się do zarzutów zażalenia w zakresie, w jakim dotyczyły one wyroku Sądu I instancji z 11 czerwca 2013 r., ponieważ na tym etapie postępowania przedmiotem oceny sądu są jedynie kwestie związane z dopuszczalnością zażalenia na opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.