II OZ 511/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 stycznia 2026 r. sygn. akt II SA/Lu 759/25 o odrzuceniu skargi K. H. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 października 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki balkonu postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 759/25, odrzucił skargę K. H. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 października 2025 r., znak: [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki balkonu. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 grudnia 2025 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: wskazanie swojego numeru PESEL i złożenie pięciu odpisów skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej podany w skardze, w dniu 30 grudnia 2025 r. (k. 13) – do rąk adresata. Skoro więc wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, skarga została odrzucona na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wskazanego na wstępie postanowienia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła K. H., wskazując, iż z powodu nieobecności w miejscu zamieszkania nie była w stanie uzupełnić wskazanych wyżej braków formalnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Do skargi znajduje zatem zastosowanie m.in. art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., czyli obowiązek podpisania skargi, art. 47 § 1 P.p.s.a. ustanawiający dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg dołączenia opisów skargi dla doręczenia ich stronom oraz uczestnikom postępowania, art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., czyli obowiązek podania nr PESEL strony wnoszącej skargę oraz art. 220 § 1 P.p.s.a. wyrażającego wymóg uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśli art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Złożona w przedmiotowej sprawie skarga do Sądu pierwszej instancji zawierała braki formalne, prawidłowo zatem Sąd ten wezwał skarżącą do ich uzupełnienia poprzez złożenie odpisów skargi oraz podanie nr PESEL - wszystko to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy, skoro skarżąca powyższych braków skargi nie uzupełniła, Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym. Czynności podejmowane przez jego uczestników muszą być dokonywane w określonych w ustawie terminach, w stosownej formie i o odpowiedniej treści. Elementy składowe wszelkich pism, w tym również skarg składanych do sądu zostały określone przez ustawodawcę, a niestosowanie się do tych wymogów naraża uczestników postępowania na konsekwencje procesowe. Obowiązkiem strony jest stosowanie się do wszystkich wezwań sądu. Dodatkowo wskazać należy, że art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, zatem Sąd pierwszej instancji zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku gdy stwierdzi nieuzupełnienie braków formalnych w terminie. Odnosząc się zaś do uzasadnienia złożonego w sprawie zażalenia wskazać należy, że okoliczności jakie wpłynęły na uchybienie terminowi do uzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi nie mają wpływu na ocenę prawidłowości odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji. Mogą być one brane pod uwagę jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, tymczasem przedmiotem toczącego się obecnie postępowania zażaleniowego jest jedynie postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi. Mając na uwadze podane okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.