II OZ 511/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogóinoadministracyjnej zażalenia G. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 764/13 oddalające wniosek G. D. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Bożeny Wiech - Baranowskiej, Jolanty Augustyniak - Pęczkowskiej, Mirosławy Pindelskiej w sprawie ze skargi G. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie

W dniu 24 grudnia 2013 r. (data nadania w UP) wpłynął do WSA w Warszawie wniosek G. D. o wyłącznie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Bożeny Więch-Baranowskiej, Jolanty Augustyniak-Pęczkowskiej, Mirosławy Pindelskiej, z rozpatrywania niniejszej sprawy. Motywując wniosek skarżący wskazał, iż nie życzy sobie aby ten sam skład sporządzał uzupełnienie wyroku. Wskazał jednocześnie, że "Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego prowadzi sprawę przeciw tym sędziom na jego wniosek". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 764/13 oddalił wniosek G.D. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Bożeny Wiech - Baranowskiej, Jolanty Augustyniak - Pęczkowskiej, Mirosławy Pindelskiej w sprawie ze skargi G. D.na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd I instancji powołał się na treść przepisów art. 18 i 19 p.p.s.a. i wskazał, że zgodnie ze stanowiskiem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, w przypadku gdy w danej sprawie zachodzi uzasadnione przypuszczenie braku bezstronności sędziego, stanowisko strony w tej kwestii jest ważne, ale nie decydujące. Istotne w tej mierze jest natomiast to, czy przypuszczenie jest obiektywnie zasadne (por. decyzja ETPC z dnia 11 maja 1999 r., sygn. 33642/96, System Informacji Prawnej LEX, nr 41089). Sąd podał, że w celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 ustawy ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Sąd wskazał, że z treści oświadczeń złożonych przez sędziów: Bożenę Więch-Baranowską, Jolantę Augustyniak-Pęczkowską, Mirosławę Pindelską wynika, iż nie istnieje żadna okoliczność z art. 18 i art. 19 p.p.s.a., która mógłby wywoływać uzasadnioną wątpliwości, co do bezstronności w niniejszej sprawie. Jak wynika z przedmiotowych wniosków, swoje żądanie wnioskodawcy upatrują w głównej mierze w okoliczności, iż przed Rzecznikiem Dyscyplinarnym NSA toczy się postępowanie w stosunku do ww. sędziów, wszczęte wnioskiem G. D., który zarzucił sędziom prowadzenie postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny. Sygn. akt II OZ 511/14 Zdaniem Sądu, podnoszone przez strony zarzuty nie wywołały uzasadnionych wątpliwości, co do bezstronności sędziów i w konsekwencji nie uzasadniają ich wyłączenia. Samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziów postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej ich wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. Nie stanowi również przesłanki do wyłączenia okoliczność, że przed Rzecznikiem Dyscyplinarnym NSA toczy się postępowanie w stosunku do ww. sędziów, albowiem jest ono wynikiem subiektywnego zarzutu prowadzenia postępowania sądowego w sposób nieobiektywny i wadliwy. Wskazać także należy, iż wnioskodawcy, nie wskazali przyczyn wyłączenia określonych w art. 18 p.p.s.a. Wskazane podstawy należy zaliczyć do przyczyn wyłączenia z art. 19 p.p.s.a., które nie znajdują potwierdzenia na gruncie niniejszej sprawy. Fakt skierowania zaś sprawy na posiedzenie, w celu ewentualnego uzupełnienia wyroku, wcale nie przesądza o wadliwości wyroku, bowiem z wnioskiem o jego uzupełnienie wystąpił G. D., do czego był uprawniony stwierdzając, iż konieczne jest jego uzupełnienie. W ocenie Sądu, skoro strony nie wskazały przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych, wnioski nie mogły zostać uwzględnione. W zażaleniu (pisma z dnia 23 stycznia 2014 r., 20 lutego 2014 r., 7 marca 2014 r.) G.D. podniósł, że okoliczność, iż WSA w Warszawie w sprawie wyda postanowienie związane z wnioskiem o uzupełnienie wydanego w niniejszej sprawie "wyroku" świadczy o tym, że Sąd wydał wadliwy wyrok i że w związku z tym skład sędziowski wydający tenże wyrok powinien zostać wyłączony w niniejszej sprawie. Poza tym podał, że Rzecznik Dyscyplinarny Naczelnego Sądu Administracyjnego prowadzi sprawę przeciw sędziom, o których wyłączenie wnosi, co ma również stanowić przesłankę przemawiającą za wyłączeniem tego składu od udziału w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy p.p.s.a. Art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z Sygn. akt II OZ 511/14 urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 p.p.s.a. Sąd I instancji zasadnie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Bożeny Wiech - Baranowskiej, Jolanty Augustyniak - Pęczkowskiej, Mirosławy Pindelskiej od orzekania w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędziowie, których wniosek w niniejszej sprawie dotyczył, złożyli wymagane oświadczenia wskazując, że nie istnieją okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do ich bezstronności. Mając na uwadze to, że skarżący nie wskazał, ani też nie udowodnił żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego wniosek - należało uznać zarzuty w tej kwestii za nietrafne. Należy przywołać stanowisko Sądu Najwyższego, który uznał że "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Sąd w składzie orzekającym pogląd ten w pełni podziela. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela także pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i przytoczony przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skoro sędziowie, których przedmiotowy wniosek dotyczył złożyli oświadczenia, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o ich wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy także stwierdzić, że skarżący zarówno we wniosku o wyłączenie sędziów jak i w zażaleniu nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić przesłankę uzasadniającą wyłączenie. Przytaczane przez skarżącego okoliczności są w istocie jego subiektywnymi przemyśleniami i ocenami działań podejmowanych przez sędziów, których wyłączenia się domaga. Zgodzić się przy tym trzeba ze stanowiskiem Sądu I instancji, że nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków Sygn. akt II OZ 511/14 zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania, z czego też skarżący skorzystał. W ocenie NSA również nie stanowi przesłanki do wyłączenia okoliczność, że przed Rzecznikiem Dyscyplinarnym NSA toczy się postępowanie w stosunku do ww. sędziów, albowiem jest ono wynikiem subiektywnego zarzutu prowadzenia postępowania sądowego w sposób nieobiektywny i wadliwy. Podać należy, iż wnioskodawca nie wskazał przyczyn wyłączenia określonych w art. 18 p.p.s.a. Wskazane podstawy zaś nie stanowią również, w ocenie NSA, realizacji subsumpcji art. 19 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe i uznając zaskarżone postanowienie za zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.