II OZ 51/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 listopada 2017 r. sygn. akt II SAB/Po 43/15 pozostawiające bez rozpoznania wniosek R. P. o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi R. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie

Pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł m.in. o wyłączenie referendarza sądowego. Zarządzeniem z dnia 27 września 2017 r. skarżący został zobowiązany do wykazania imienia i nazwiska referendarza sądowego, którego dotyczy powyższy wniosek w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia 7 listopada 2017 r. sygn. akt IV SAB/Po 43/15 na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) pozostawiła bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 30 sierpnia 2017 r. o wyłączenie referendarza sądowego wskazując, że pomimo wezwania o sprecyzowanie wniosku skarżący nie udzielił odpowiedzi w zakreślonym terminie. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do § 2 tego przepisu jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący mimo wezwania do wskazania imienia i nazwiska referendarza sądowego, którego dotyczył wniosek o wyłączenie, zobowiązania tego nie wykonał. Stąd, stosownie do cytowanego art. 49 § 2 p.p.s.a. zachodziła konieczność pozostawienia wniosku z dnia 30 sierpnia 2017 r. bez rozpoznania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.