II OZ 492/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 199/18 o odrzuceniu zażalenia A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 199/18 w sprawie ze skargi A. B. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 199/18 odrzucił zażalenie A. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 9 lutego 2018 r. Ostatnim wymienionym postanowieniem Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odpis postanowienia z dnia 9 lutego 2018 r. doręczono skarżącemu w dniu 19 lutego 2018 r. W dniu 1 marca 2018 r. wpłynęło do sądu zażalenie skarżącego na to postanowienie, zostało ono wniesione 28 lutego 2018 r., czyli 2 dni po terminie. Powyższe skutkowało odrzuceniem tego środka odwoławczego na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a). W zażaleniu na postanowienie z dnia 5 marca 2018 r. A. B. zarzucił Sądowi pierwszej instancji rażące naruszenie art. 83 § 3 p.p.s.a. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł, że Sąd błędnie odczytał datę nadania przesyłki zawierającej zażalenie i ustalił ją na 28 lutego 2018 r., podczas gdy stempel pocztowy w sposób oczywisty wskazuje, że zażalenie nadano 26 lutego 2018 r., czyli w terminie. Zwrócił uwagę, że zażalenie wpłynęło do sądu 1 marca 2018 r. a przesyłka została nadana w G. listem zwykłym, którego deklarowany przez Pocztę Polską czas doręczenia wynosi 3 dni. Zestawienie tych faktów prowadzi do logicznego wniosku, że pismo musiało zostać nadane na poczcie 26 lutego 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast zgodnie z art. 197 § 2 tej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 9 lutego 2018 r. zostało odrzucone na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wniósł zażalenie w dniu 28 lutego 2018 r., czyli z uchybieniem terminu, który upływał z dniem 26 lutego 2018 r. Stanowisko to jest jednak błędne. Jedyną kwestią ocenianą w niniejszym postępowaniu zażaleniowym była terminowość wniesionego zażalenia na postanowienie z dnia 9 lutego 2018 r. W tym też zakresie doszło do rozbieżności między materiałem dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy i jego oceną przez Sąd wojewódzki a argumentacją skarżącego przedstawioną w zażaleniu. Jak wynika z koperty zamieszczonej w aktach sprawy (k. 31) przesyłka adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której znajdowało się przedmiotowe zażalenie, została nadana w dniu "2_.02.2018", przy czym druga cyfra na dacie stempla pocztowego jest niepełna i przez to nieczytelna – może oznaczać zarówno 6, jak i 8. Ponieważ przesyłka była przesyłką zwykłą, która nie jest rejestrowana, nie ma możliwości ustalenia daty jej nadania na podstawie ewidencji pocztowej czy nawet pomocniczo przez stronę internetową Poczty Polskiej oferującą usługę śledzenia przesyłek. Pojawiającej się w tym zakresie wątpliwości nie dało się jednoznacznie rozstrzygnąć, toteż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało tłumaczyć ją na korzyść skarżącego, a więc przyjmując, że przedmiotowe zażalenie zostało wniesione w terminie. Oczywiście nie sposób też odmówić słuszności argumentacji skarżącego odwołującej się do deklarowanego przez operatora pocztowego terminu doręczenia przesyłki zwykłej ekonomicznej, który wynosi 3 dni robocze po dniu nadania (informacja dostępna na stronie internetowej: http://www.poczta-polska.pl/paczki-i-listy/wysylka/listy/list-zwykly/). Zasady logiki i doświadczenia życiowego wskazują, że mało prawdopodobnym jest, by przesyłka zwykła ekonomiczna nadana za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 28 lutego 2018 r. dotarła do adresata (Sądu) już dnia następnego, czyli 1 marca 2018 r. Bardziej prawdopodobne (graniczące z pewnością) jest jednak założenie, że przesyłka ta została nadana 26 lutego 2018 r. i 1 marca 2018 r., tj. trzeciego dnia od jej nadania, została doręczona do sądu. Powyższe okoliczności potwierdzają dodatkowo, że dokonana przez Sąd wojewódzki ocena terminowości wniesionego zażalenia była błędna a zaskarżone postanowienie z dnia 5 marca 2018 r. podlega uchyleniu. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.