II OZ 49/26

Dnia 26 lutego 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 607/25 odmawiające uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 września 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 607/25 o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia [...] na uchwałę Rady Gminy Lipnica z dnia 18 grudnia 2024 r. Nr IX/45/2024 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku postanowieniem z 28 października 2025 r., sygn. akt II SA/Gd 607/25 odmówił S. (Stowarzyszenie, Strona) uzupełnienia postanowienia WSA w Gdańsku z 9 września 2025 r. w sprawie ze skargi Stowarzyszenia na uchwałę Rady Gminy Lipnica z 18 grudnia 2024 r. Nr IX/45/2024 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że WSA w Gdańsku postanowieniem z 9 września 2025 r., II SA/Gd 607/25, odrzucił skargę wniesioną przez Stowarzyszenie na ww. uchwałę Rady Gminy Lipnica z 18 grudnia 2024 r. Przesyłka zawierające powyższe postanowienie została doręczona Stowarzyszeniu w dniu 24 września 2025 r. Pismem z 8 października 2025 r. skarżące Stowarzyszenie wniosło o uzupełnienia postanowienia: 1) "o analizę i ocenę zarzutu zawartego w skardze, a dotyczącego nieuwzględnienia istnienia po stronie Stowarzyszenia legitymacji do wywiedzenia skargi na uchwałę Rady Gminy w Lipnicy na podstawie art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 31 § 1 i § 4 k.p.a. jako podmiotu uprawnionego zgodnie z treścią Statutu w szczególności jego § 2 oraz § 3 do inicjowania postępowań oraz występowania na prawach strony w postępowaniach dotyczących planowania i zagospodarowania przestrzennego, w tym inicjowania postępowań dotyczących podejmowania przez organy samorządu czynności naruszających prawa osób trzecich związane z procedurami pianistycznymi i środowiskowymi"; 2) o analizę i ocenę zarzutu zawartego w skardze, że w świetle wskazanej regulacji art. 101a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz "art. 31 ar. 1 oraz 31 art 4 k.p.a.". Stowarzyszenie posiadało pełną legitymację do wywiedzenia skargi na uchwałę Rady Gminy stanowiącą czynność naruszającą prawa osób trzecich tj. w szczególności prawa mieszkańców Gminy Lipnica do gwarancji zapewnienia prawidłowej, zgodnej z regulacjami prawnymi polityki kształtowania ładu przestrzennego i polityki przestrzennej, zgodnego z interesem mieszkańców Gminy oraz nienaruszającego praw podmiotowych mieszkańców Gminy Lipnica, przede wszystkim prawa własności. Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że podnoszone przez skarżące Stowarzyszenie we wniosku o uzupełnienie postanowienia okoliczności stanowią polemikę z treścią rozstrzygnięcia, z którym skarżące Stowarzyszenie się nie zgadza. Zdaniem tegoż sądu zakres uzupełnienia postanowienia, jakiego domaga się Stowarzyszenie nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm., Ppsa) katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Odrzucając skargę sąd nie miał obowiązku zawarcia w tym postanowieniu jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. W ocenie sądu pierwszej instancji wydane w dniu 9 września 2025 r. postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Zażalenie na powołane na wstępie postanowienie wniosło Stowarzyszenie, zaskarżając je w całości ww. postanowienie i wnosząc o jego uchylenie oraz zobowiązanie sądu pierwszej instancji do realizacji wniosku strony. W przekonaniu żalącego się Stowarzyszenia brak rozstrzygnięcia w postanowieniu z 9 września 2025 r. kwestii zawartych we wniosku o uzupełnienie tożsamy jest z brakiem rozpoznania przez sąd całości skargi, a finalnie tożsamy jest z zaistnieniem określonej na kanwie art. 166 w zw. z art. 157 "art. 1" Ppsa przesłanki do zastosowania instytucji uzupełnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie WSA w Gdańsku zasadnie stwierdził, że postanowienie tegoż sądu z 9 września 2025 r., II SA/Gd 607/25, nie może zostać uzupełnione na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 Ppsa o wskazywane we wniosku i zażaleniu elementy. W przedmiotowym postanowieniu, wbrew twierdzeniu żalącego się Stowarzyszenia, orzeczono o całości skargi, poprzez jej odrzucenie. Analiza wniosku o uzupełnienie postanowienia i zawarta w nim argumentacja prowadzi do uznania, że strona w istocie kwestionuje zapadłe w tym postanowieniu rozstrzygnięcie o niedopuszczalności skargi i zmierza do jego merytorycznej zmiany, poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności, co wykracza poza ramy instytucji uregulowanej w art. 157 § 1 Ppsa. Wyjaśnić należy, że wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może stanowić dodatkowego środka jego zaskarżenia, który uruchamia kolejne, poza przewidzianymi przez przepisy Ppsa, postępowanie kontrolne, czy też nie może stanowić polemiki z zapadłym rozstrzygnięciem (por. postanowienie NSA z 13 listopada 2025 r. III OZ 592/25, LEX nr 4013361). Wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu treść wniosku skarżącego Stowarzyszenia nie wskazuje na braki sentencji postanowienia z 9 września 2025 r., lecz jednoznacznie potwierdza, że strona domaga się uzupełnienia motywów rozstrzygnięcia, czyli jego uzasadnienia, co nie jest dopuszczalne w świetle przepisów ww. ustawy procesowej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa orzekł, jak w sentencji.