II OZ 486/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 lutego 2009r., sygn. akt II SA/Rz 154/09 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi S. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2008r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 27 lutego 2009r. - wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - wezwał S. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł., w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia. S. T. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie z wnioskiem o jego uchylenie. Skarżący podniósł, że jest osobą samotną i nie stać go na uiszczenie kwoty wpisu. Żądanie wniesienia przedmiotowego wpisu, w warunkach gdy skarżący nie posiada środków pieniężnych na ten cel, jest zamknięciem drogi do obrony jego praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, ponieważ nie kwestionuje ono podstawy prawnej zaskarżonego zarządzenia, jak i określenia wysokości wpisu sądowego. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, uwzględniając przedmiot sprawy, prawidłowo określił wysokość należnego wpisu od wniesionej skargi w wysokości 200zł. i do jego uiszczenia zgodnie z prawem wezwał skarżącego. Zarzuty podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie mogą skutecznie podważyć prawidłowości wydanego zarządzenia, mogą natomiast stanowić przesłanki wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tak też zinterpretował treść zażalenia, odnoszącą się do złej sytuacji materialnej strony, Sąd I instancji. Po przeprowadzeniu postępowania Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2009r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W świetle powyższego należy stwierdzić, że o ile skarżący nie posiadał środków pieniężnych na opłacenie wpisu sądowego, to nie skorzystał również z prawa wystąpienia ze stosownym wnioskiem o udzielenie prawa pomocy (nie odpowiedział na wezwanie Sądu o wypełnienie druku PPF). W takim stanie rzeczy nie można czynić zarzutu, iż przez wezwanie do uiszczenia wpisu zamyka się stronie drogę do sądu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2, art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.