II OZ 473/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2849/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 września 2024 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2849/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 września 2024 r. (znak: [...]) i zwrócił skarżącej uiszczony wpisu sądowy od tej skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 listopada 2024 r. wezwano skarżącą do nadesłania 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwanie doręczono wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach niewykonania wezwania 2 grudnia 2024 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych minął zatem 9 grudnia 2024 r. Sąd ustalił, że do 22 stycznia 2025 r. nie uzupełniono wnioskowanego braku i w tych okolicznościach odrzucił skargę. Zażaleniem B. W. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu: 1) błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na wynik sprawy, a to ustalenie przez Sąd, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi z dnia 29 października 2024 r. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 września 2024 r., znak: [...], poprzez nadesłanie 6 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, do którego została zawezwana pismem z dnia 21 listopada 2024 r. (doręczonym 2 grudnia 2024 r.), w sytuacji, gdy brak ten został uzupełniony pismem skarżącej z dnia 2 grudnia 2025 r. (doręczonym Sądowi 5 grudnia 2025 r.); 2) a w konsekwencji powyższego błędu – naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie polegające na nieuzasadnionym odrzuceniu skargi jako takiej, której braków formalnych nie uzupełniono pomimo stosownego wezwania, w sytuacji, gdy brak było podstaw do odrzucania postanowieniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ze względu na fakt, iż skarżąca uzupełniła stosowny brak formalny odrębnym pismem z dnia 2 grudnia 2024 r. (doręczonym Sądowi 5 grudnia 2025 r.). Z uwagi na powyższe w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i nadanie sprawie dalszego biegu, względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów, a to pisma przygotowawczego skarżącej z dnia 2 grudnia 2024 r. wraz z załącznikami oraz potwierdzenia nadania i wydruku potwierdzenia odbioru z portalu e-tracking. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy zaskarżenia. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż skarga B. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 23 września 2024 r., znak: [...], obarczona była brakiem formalnym, o którym mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Zasadnie w tych okolicznościach wezwano skarżącą do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi poprzez nadesłanie brakujących jej odpisów w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wadliwie jednak wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż strona skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi. Zwrócenia uwagi wymaga bowiem, że skarżąca tego samego dnia, w którym odebrała ww. wezwanie do uzupełnienia braków skargi, tj. 2 grudnia 2024 r., nadała w urzędzie pocztowym pismo procesowe, do którego załączyła wymaganą liczbę odpisów skargi (k. 17 akt sądowych). Wprawdzie z nieczytelnie uzupełnionej prezentaty biura podawczego Sądu pierwszej instancji trudno odczytać ile i jakie odpisy skarżąca załączyła do pisma procesowego z 2 grudnia 2024r., to jednak następne doręczenie przez Sąd odpisów skargi wszystkim uczestnikom postępowania wraz z informacją, że organ i strona skarżąca złożyli wniosek o skierowania sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym (k. 19-45 akt sądowych) niewątpliwie świadczy o tym, że skarżąca załączyła do pisma z 2 grudnia 2024 r. wymaganą liczbę odpisów skargi. Niezrozumiałe jest w tych okolicznościach w pierwszej kolejności przesłanie przez Sąd pierwszej instancji wszystkim uczestnikom postępowania odpisów skargi (w tym nadesłanych przez skarżącą w wykonaniu zarządzenia z 21 listopada 2024 r.) a następnie zarzucenie skarżącej, że nie nadesłała wymaganej liczby odpisów skargi i jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższe bezsprzecznie świadczy o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji dyspozycji ww. przepisu, co słusznie podniesiono w zażaleniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie.