II OZ 473/19

Dnia 30 maja 2019 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2816/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2816/17 w sprawie ze skargi J. J. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia w prawie wykonywania zawodu lekarza postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2816/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. J. od wyroku tegoż sądu z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2816/17 w sprawie ze skargi J. J. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia w prawie wykonywania zawodu lekarza. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 5 września 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2816/17, WSA w Warszawie oddalił ww. skargę J. J. (skarżący) na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] września 2017 r. Od ww. wyroku, w przewidzianym w ustawie terminie, skargę kasacyjną z dnia 4 stycznia 2019 r., wniósł skarżący. Zarządzeniem WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2019 r., wezwano pełnomocnika skarżącego – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej – do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 stycznia 2019 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 18 stycznia 2019 r. Pełnomocnik skarżącego nadesłał, w wyznaczonym terminie, oświadczenie o rozpoznaniu sprawy na rozprawie, jednakże nie złożył odpisu ww. pisma. W związku z powyższym - zdaniem sądu pierwszej instancji - skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając sądowi pierwszej instancji: - błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż do pisma z dnia 17 stycznia 2019 r. nie został dołączony jego odpis, podczas gdy odpis ten został nadany w dniu 17 stycznia 2019 r. wraz z oświadczeniem o przeprowadzeniu rozprawy. Mając na uwadze powyższe skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., Ppsa), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zarządzeniem WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2019 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego odpisem poświadczonym za zgodność z oryginałem. Na wykonanie ww. zarządzenia zakreślono, zgodnie z art. 177a Ppsa, termin siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, zaś doręczono je pełnomocnikowi skarżącemu 11 stycznia 2019 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nadesłał oświadczenie o rozpoznaniu sprawy na rozprawie, jednak nie dołączył odpisu tego pisma. W związku z powyższym, ponieważ skarżący nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej w terminie, prawidłowo WSA w Warszawie skargę tę odrzucił. Zgodnie z art. 176 § 2 Ppsa wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ten środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. Umożliwia on pozostałym stronom ustosunkowanie się do niego w trybie art. 182 § 2 Ppsa, powinien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym. Skoro w niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej takiego wniosku bądź oświadczenia pełnomocnik skarżącego nie umieścił, został prawidłowo wezwany do uzupełnienia tego braku poprzez nadesłanie stosownego pisma wraz z jego odpisem. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego wynika z art. 47 § 1 Ppsa, stąd odpowiednio można odnieść się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 Ppsa, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 420/18). Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy podkreślić, iż nie mogło odnieść zamierzonego skutku twierdzenie pełnomocnika skarżącego, że odpis tego oświadczenia zostało dołączony przez pełnomocnika do tegoż pisma wniesionego do WSA w Warszawie. Okoliczność ta nie została przez stronę skarżącą w żaden sposób uprawdopodobniona, brak jest w aktach sądowych tego odpisu pisma, a co więcej z prezentaty widniejącej na piśmie z dnia 17 stycznia 2019 r. oraz z jego treści nie wynika, że do tegoż pisma zostały dołączone załączniki w postaci owego odpisu. Tym samym uznać należało, że sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną zgodnie z art. 178 Ppsa. Przepis ten jednoznacznie stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.