II OZ 471/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 293/17 ze skargi W. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania i nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 293/17 odrzucił skargę W. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania i nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało skarżącemu doręczone w dniu 19 grudnia 2016 r., zatem skargę należało wnieść najpóźniej w dniu 18 stycznia 2017 r. Skarga została wniesiona jednak w dniu 19 stycznia 2017 r., na co wskazuje data nadania w urzędzie pocztowym. Zaistniała więc podstawa do jej odrzucenia określona w art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Podniósł, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 20 grudnia 2016 r. w godzinach porannych, co mogą potwierdzić świadkowie, dlatego termin na wniesienie skargi upływał w dniu 19 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania i nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 grudnia 2016 r., co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej zaskarżony akt. Dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Domniemanie to może być obalone, jednakże podejmując taką próbę należy mieć na względzie, że na stronie spoczywa obowiązek przedstawienia wiarygodnych środków dowodowych. Skarżący nie przestawił żadnych dowodów, które pozwoliłyby na obalenie domniemania doręczenia zaskarżonego postanowienia w dacie wskazanej w potwierdzeniu odbioru. Z powyższych względów zasadnie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 stycznia 2017 r. Skarga została wniesiona w dniu 19 stycznia 2017 r., na co wskazuje data stempla pocztowego, czyli po upływie ustawowego terminu. Uprawnione było zatem jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów zażalenie jako niezasadne podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.