II OZ 469/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1006/08 odrzucające wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lutego 2009 r., po rozpoznaniu wniosku G. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej, odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. B.. Powodem odrzucenia skargi było przekroczenie przez skarżącego ustawowego terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 8 lipca 2008 r. skarżący złożył skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 13 czerwca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt II OSK 1315/08 oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia 24 października 2008 r. skarżący złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2008 r., w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej. Przedstawiając w uzasadnieniu swojego wniosku fakty dotyczące rozpoznawanej sprawy skarżący podał, że skargę na decyzję organu złożył osobiście w gmachu Komendy Głównej Policji w dniu 11 kwietnia 2008 r. Skarżący podkreślił, że czynności dokonał w ustawowo zakreślonym terminie trzydziestu dni, przewidzianym do wniesienia skargi. Dokument został oddany funkcjonariuszowi ochrony pełniącemu służbę w gmachu Komendy Głównej Policji o godzinie 19.45. Funkcjonariusz oddał skarżącemu potwierdzoną kopię skargi, na której znajdowała się pieczęć: Dyżurny Komendy Głównej Policji z adnotacją "otrzymałem w dniu 11 kwietnia 2008 r.". Skarżący uznał, iż dopełnił formalności. Podkreślił, że nie zdawał sobie sprawy, że funkcjonariusz ochrony na służbie nie jest osobą upoważnioną, według przepisów wewnętrznych Komendy Głównej Policji, do odbioru i pokwitowania składanych w urzędzie pism. Skarżący podkreślił, że w przypadku odmowy przyjęcia dokumentów przez funkcjonariusza, miałby dość czasu, aby skargę przesłać pocztą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając odrzucenie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała z chwilą dowiedzenia się przez skarżącego o treści postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2008 r. Doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 30 czerwca 2008 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący złożył w dniu 24 października 2008 r., a więc z przekroczeniem terminu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący szczegółowo przytoczył okoliczności związane z uchybieniem terminu do wniesienia skargi oraz złożeniem wniosku o jego przywrócenie. Podkreślił, że WSA w Warszawie odrzucając postanowieniem z dnia 13 czerwca 2008 r. jego skargę nie pouczył go o możliwości wniesienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia, wniosku o przywrócenie terminu złożenia skargi. Konieczność wynajęcia pełnomocnika do sporządzenia w terminie 30 dni skargi kasacyjnej oraz przedsięwzięcia z tym związane doprowadziły do niezłożenia w terminie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki został złożony w związku ze wzmianką zawartą w postanowieniu NSA z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt II OSK 1315/08 oddalającym skargę kasacyjną od postanowienia Sądu I instancji odrzucającego skargę G. B. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej bojowej. Skarżący podkreślił ponadto, że nie miał do czynienia z sądami i nie zna się na zawiłościach prawa. Nie mógł przypuszczać, że osoba, której przekazał w Komendzie Głównej Policji skargę nie jest upoważniona do jej odbioru. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustalenia Sądu I instancji w kwestii uchybienia siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., są prawidłowe. Nawet gdyby przyjąć, tak jak twierdzi skarżący, iż nie mógł on przewidzieć, że osoba, której przekazał w Komendzie Głównej Policji skargę, nie jest upoważniona do jej odbioru, to okoliczność ta jako przyczyna uchybienia terminu ustała z chwilą doręczenia skarżącemu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2008 r. odrzucającego skargę. Doręczenie postanowienia nastąpiło w dniu 30 czerwca 2008 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący złożył natomiast dopiero w dniu 24 października 2008 r., a więc z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący po otrzymaniu postanowienia z dnia 13 czerwca 2008 r. ustanowił profesjonalnego pełnomocnika, który w jego imieniu uznał za celowe złożenie skargi kasacyjnej od tego postanowienia. Skarżący ponosi zatem ryzyko skutków prawnych czynności podjętych przez jego profesjonalnego pełnomocnika. Sąd I instancji nie miał natomiast obowiązku pouczać skarżącego co do wszelkich możliwych zachowań w przedmiotowej sprawie. Z uwagi na to, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym postanowieniu odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.