II OZ 452/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2334/18 o odrzuceniu skargi D. W., M. W., M. W., J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2334/18, odrzucił skargę D. W., M. W., M. W., J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie Odrzucając, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej P.p.s.a.), skargę na powyższe postanowienie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący – pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego ich do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego – nie uiścili wpisu od skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. W. i M. W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione. W niniejszej sprawie niekwestionowaną okolicznością jest to, że skarżący – w wyznaczonym przez Sąd pierwszej instancji terminie wynikającym z zarządzenia z dnia 27 grudnia 2018 r., na podstawie którego wezwano ich solidarnie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, nie uzupełnili braku fiskalnego skargi. Z tego względu zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił tę skargę, bowiem stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma (w tym skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Powyższego obowiązku nie mają jedynie podmioty ustawowo zwolnione od kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.) lub te, które uzyskały prawo pomocy obejmujące takie zwolnienie (art. 241 - 245 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie D. W. i M. W. składali wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak prawomocnym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2019 r. referendarz sądowy odmówił im przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.