II OZ 451/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Burmistrza R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SAB/Łd 108/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej Burmistrza R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 stycznia 2024 r. sygn. akt II SAB/Łd 108/23 w sprawie ze skargi Ł.G. na bezczynność Burmistrza R. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania dotyczącego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zagospodarowania działki postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2024 r., sygn. akt II SAB/Łd 108/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę Ł.G. (dalej zwany skarżącym) na bezczynność Burmistrza R. (dalej zwany organem) w przedmiocie wniosku o wszczęcie postępowania dotyczącego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zagospodarowania działki. Pismem z dnia 13 marca 2024 r. pełnomocnik organu wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 19 stycznia 2024 r. w formie dokumentu elektronicznego. Następnie, Przewodnicząca Wydziału II Sądu zarządzeniem z dnia 14 marca 2024 r. wezwała pełnomocnika organu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie: pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu Burmistrza R. przed sądami administracyjnymi oraz wniosku wraz z jego odpisem o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Ponadto, w wykonaniu innego zarządzenia Przewodniczącej z dnia 14 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika organu do uiszczenia: wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk jednego egzemplarza skargi kasacyjnej złożonej w formie elektronicznej w kwocie 2,50 zł, celem doręczenia go skarżącemu - również w siedmiodniowym terminie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwania do usunięcia braków skargi kasacyjnej zostały doręczone pełnomocnikowi organu w dniu 21 marca 2024 r. za pomocą środka komunikacji elektronicznej. W zakreślonym terminie pełnomocnik organu wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Do pisma zostało również załączone pełnomocnictwo do reprezentowania w niniejszej sprawie Burmistrza R. przed sądami administracyjnymi we wszystkich instancjach. Natomiast w dniu 29 marca 2024 r. (data obciążenia rachunku i autoryzacji oraz rozrachunku) na rachunku bankowym Sądu zostały zaksięgowane dwie wpłaty. Pierwsza w wysokości 100 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, druga w wysokości 2,50 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za jeden egzemplarz wydruku skargi kasacyjnej złożonej w formie elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Łd 108/23 odrzucił skargę kasacyjną organu od wyroku z dnia 19 stycznia 2024 r. i jednocześnie zwrócił organowi kwotę 100 zł, uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, a także kwotę 2,50 zł uiszczoną tytułem opłaty kancelaryjnej za wydruk jednego egzemplarza skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 11 kwietnia 2024 r. Sąd podał, że w niniejszej sprawie braki fiskalne skargi kasacyjnej (wpis i opłata kancelaryjna) zostały usunięte po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.; obecnie Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: P.p.s.a.). Skoro zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi kasacyjnej złożonej w formie elektronicznej zostały doręczone pełnomocnikowi organu 21 marca 2024 r., to ostatnim dniem do usunięcia powyższych braków fiskalnych był 28 marca 2024 r. Tymczasem wymagane opłaty sądowe zostały uiszczone następnego dnia (29 marca 2024 r.), a więc z uchybieniem ustawowego terminu, co w świetle art. 85 P.p.s.a. czyni te czynności bezskutecznymi. Wobec powyższego Sąd na zasadzie art. 178 w związku z art. 220 § 3a P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną i zwrócił organowi wpis od skargi kasacyjnej oraz opłatę kancelaryjną. Zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 kwietnia 2024 r. wniósł organ zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 178 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi kasacyjnej jako nieopłaconej w terminie na skutek nieuiszczenia opłaty kancelaryjnej od wydruku dokumentu elektronicznego oraz wpisu od skargi kasacyjnej, podczas gdy wykonanie tych opłat zostało zlecone i wprowadzone do sytemu przelewowego banku obsługującego Gminę R. w terminie otwartym do ich uiszczenia, a jedynie wpływ środków finansowych na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nastąpił po dniu usunięcia braków fiskalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik organu przyznał, że w dniu 21 marca 2024 r. otrzymał m.in. wezwanie do usunięcia braków fiskalnych skargi kasacyjnej. W dniu 27 marca 2024 r., a więc w otwartym terminie do uiszczenia opłat, zlecono do systemu przelewowego banku polecenie przelewu kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi kasacyjnej oraz kwotę 2,50 zł za opłatę kancelaryjną. Z nieznanych przyczyn wpływ środków finansowych na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nastąpił w dniu 29 marca 2024 r. Zatem nie można uznać, że skarga kasacyjna nie została prawidłowo opłacona. Pełnomocnik organu wskazał, że dołącza do zażalenia potwierdzenie złożenia do systemu bankowego zlecenia przelania środków na rachunek bankowy Sądu oraz wykazanie stanu środków na rachunku bankowym Urzędu Miejskiego w R. Wobec niezałączenia do zażalenia powyższego załącznika Sąd wezwał pełnomocnika organu pismem z dnia 13 maja 2024 r. do nadesłania powyższego dokumentu - w terminie siedmiu dni pod rygorem pominięcia tego dowodu w sprawie. Pomimo uznania wezwania za skutecznie doręczone w dniu 29 maja 2024 r. pełnomocnik organu nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ugruntowane już stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, że przy ustalaniu terminu dokonania opłat w drodze przelewu bankowego, istotna jest data złożenia dyspozycji. W razie uiszczenia opłaty sądowej przelewem, za dzień jej uiszczenia uznaje się dzień przyjęcia polecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma rachunek, jeżeli przelew w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy. Okoliczność kiedy bank wykona polecenie przelewu, ma znaczenie drugorzędne (zob. postanowienia NSA z dni: 16 listopada 2023 r., sygn. akt II OZ 654/23, 25 października 2018 r., sygn. akt II OZ 1068/18, 2 października 2014 r., sygn. akt I GSK 1624/14, 13 listopada 2013 r., sygn. akt II GSK 2145/13; publ.: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). W rozpoznawanej sprawie prawidłowo uznał Sąd pierwszej instancji, że wpis od skargi kasacyjnej oraz opłata kancelaryjna za wydruk egzemplarza skargi kasacyjnej nie zostały uiszczone w terminie. Skarżący kasacyjnie uiścił wpis od skargi kasacyjnej oraz opłatę kancelaryjną wprowadzając polecenie przelewu do urządzenia nadawczego. Ze znajdujących się w aktach sprawy dwóch potwierdzeń otrzymanych przez bank zleceń płatniczych (za wpis od skargi kasacyjnej i opłaty kancelaryjnej) na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji (karta 100 i 101 akt sądowych) wynika, że datą obciążenia, wpłaty oraz autoryzacji był dzień 29 marca 2024 r. Nie można uznać, jak domaga się tego organ, że dokonanie tych opłat zostało zlecone i wprowadzone do sytemu przelewowego banku obsługującego organ w dniu 27 marca 2024 r, a zatem w terminie otwartym do ich uiszczenia, a jedynie wpływ środków finansowych na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi nastąpił już po upływie terminu do usunięcia braków fiskalnych skargi kasacyjnej. Twierdzenia te nie zostały wykazane przez organ. Dostrzec należy, że pełnomocnik organu, pomimo skutecznego wezwania z dnia 13 maja 2024 r., nie nadesłał dokumentu potwierdzającego: datę złożenia do systemu bankowego zlecenia przelania środków pieniężnych (za wpis od skargi kasacyjnej i opłaty kancelaryjnej) na rachunek bankowy Sądu oraz wykazanie stanu środków na rachunku bankowym Urzędu Miejskiego w R. Ponadto, zarządzenia z dnia 14 marca 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia: wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz opłaty kancelaryjnej za wydruk jednego egzemplarza skargi kasacyjnej w kwocie 2,50 zł są prawidłowe, czego autor zażalenia nie kwestionuje. Określono w nich właściwą wysokość należnych opłat, a także zakreślono prawidłowy termin oraz wskazano możliwe sposoby ich uiszczenia. Zarządzenia zobowiązujące organ do uiszczenia powyższych opłat wskazują także właściwy rygor, tj. odrzucenie skargi kasacyjnej w przypadku niewykonania wezwania w terminie. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji ustalił, że zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz opłaty kancelaryjnej zostały doręczone pełnomocnikowi organu 21 marca 2024 r., zatem ostatnim dniem do usunięcia powyższych braków fiskalnych był dzień 28 marca 2024 r. (czwartek, nie był to dzień ustawowo uznany za wolny od pracy). Tymczasem wymagane opłaty sądowe zostały uiszczone dopiero w dniu 29 marca 2024 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu. Skoro braki fiskalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w ustawowym terminie, zachodziły podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3a P.p.s.a. skarga wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, od której pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.