II OZ 450/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 677/24, utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 677/24, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. i R. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r., nr 852/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 stycznia 2025 r., sygn. akt VII SPP/Wa 677/24, na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, zwana dalej: "p.p.s.a."), utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 677/24, o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku R.P. o przyznanie prawa pomocy. K. P. oraz D. K. zaskarżyły ww. postanowienie wnosząc pismo zatytułowane "skarga kasacyjna". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że złożony środek zaskarżenia został zakwalifikowany jako zażalenie. Uzasadnione było to tym, że skarga kasacyjna (obarczona przymusem adwokacko-radcowskim) przysługuje od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (art. 173 p.p.s.a.), a przepisy Działu V, Rozdział 3, Oddział 2, p.p.s.a. przewidują, iż środkami zaskarżenia w sprawach w przedmiocie prawa pomocy są zażalenie i sprzeciw. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. D. K. i K. P. nie były adresatem postanowienia z dnia 17 stycznia 2025 r., jego adresatem był wyłącznie R. P. Już z tej przyczyny zażalenie wniesione przez D. K. i K. P. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.