II OZ 443/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 916/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 916/14 oddalającego skargę D. P. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności części budynku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.

Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę D. P. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...], wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie legalności części budynku. W dniu [...] marca 2015 r., tj. w ustawowym terminie, profesjonalny pełnomocnik skarżącego, złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcie braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie 2 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do wykonania powyższego obowiązku doręczono pełnomocnikowi w dniu [...] marca 2015 r. (k. 114). Termin do uzupełnienia braków formalnych od skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie we wtorek [...] marca 2015 r. Do chwili orzekania przez WSA nie uzupełniono braków formalnych skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę kasacyjną. Od tego postanowienia skarżący złożył zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 47 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.. wniósł o uchylenie postanowienia i przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej z urzędu. Wskazał, że pełnomocnik skarżącego zrozumiał wezwanie sądu jako zobowiązanie do dostarczenia – poza samym istniejącym oryginałem skargi – dwóch jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, których to poświadczeń nie zawierały złożone uprzednio dwie kserokopie skargi. Pełnomocnik dokonał poświadczeń bezpośrednio na dwóch kopiach. Wezwanie sądu było nieprecyzyjne, co nie obciąża strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie sąd zasadnie stwierdził, że strona wniosła skargę kasacyjną wraz z nieodpowiednią liczbą odpisów tego pisma (2 odpisy zamiast 4 – po 1 dla każdego z 4 uczestników postępowania) i zasadnie wezwał stronę do uzupełnienia tego braku formalnego. Uczynił to jednak nieprecyzyjnie, co skutkowało nieprawidłowym odrzuceniem skargi kasacyjnej. W zarządzeniu wzywającym stronę do uzupełnienia braku formalnego sąd wskazał, że wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie 2 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem. Strona wraz ze skargą kasacyjną złożyła 2 kopie skargi kasacyjnej. Uzasadnione jest zatem twierdzenie pełnomocnika strony skarżącej, że w związku z zaistniałymi w sprawie okolicznościami wezwanie sądu okazało się nieprecyzyjne. Strona mogła bowiem zrozumieć, że zostaje wezwana do uwierzytelnienia złożonych dwóch kopii skargi kasacyjnej. Uwierzytelnienie to, zgodnie z praktyką sądową, może odbyć się zarówno poprzez przesłanie do sądu odpowiednich uwierzytelnionych pism procesowych bądź podpisanie pism już złożonych do sądu. Strona wybrała tę drugą możliwość. Nie została jej przy tym zwrócona uwaga, że wezwanie sądu zrozumiała niezgodnie z jego intencją. Sąd, chcąc w tak zarysowanych okolicznościach sprawy wezwać stronę do złożenia dwóch dodatkowych odpisów skargi (oprócz dwóch już złożonych), powinien był wskazać to wyraźnie w wezwaniu. Nieprawidłowe sformułowanie wezwania potwierdza także to, że sąd wraz ze skargą kasacyjną otrzymał nie odpisy skargi kasacyjnej, lecz jej kserokopie, gdyż nie były one uwierzytelnione (poświadczone za zgodność). Wobec tego, gdyby sąd chciał prawidłowo sformułować wezwanie, powinien był wezwać stronę do złożenia dwóch dodatkowych odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz uwierzytelnienie dwóch złożonych kopii skargi kasacyjnej. Wadliwe sformułowanie wezwania nie może obciążać strony (por. postanowienie NSA o sygn. akt I OZ 1085/14). Odnośnie do wniosku pełnomocnika o zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.