II OZ 438/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SPP/Gd 11/24 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2023 r., nr SKO Gd/4759/22 w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SPP/Gd 11/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił G. L. (dalej "skarżący") przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku z 9 lutego 2024 r. o przyznanie prawa pomocy, złożonego na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że złożonemu przez skarżącego na formularzu PPF wnioskowi o przyznanie prawa pomocy (data wpływu do Sądu: 9 lutego 2024 r.) został nadany bieg. Wobec braku wypełnienia rubryki nr 6 formularza, dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym - referendarz wezwał go do uzupełnienia tego braku, a wobec braku jego reakcji na wezwanie – referendarz sądowy w zarządzeniu z 20 marca 2024 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącemu bez rozpoznania. W sprzeciwie od tego postanowienia skarżący ponownie zwrócił się o "przywrócenie terminu o przyznanie prawa pomocy". Skarżący wskazał, że wniosek wypełnił prawidłowo, a pozycję nr 6 pozostawił pustą tylko ze względu na własne gapiostwo. W ocenie Sądu, wskazana przyczyna uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy – "gapiostwo" – nie stanowi okoliczności świadczącej o braku winy skarżącego. Dodatkowo Sąd wskazał skarżącemu, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony na każdym etapie postępowania sądowoadministracyjnego zarówno przed sądem pierwszej, jak i drugiej instancji. W związku z powyższym należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie przywrócenie terminu nie jest zasadne również z tego powodu. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. Do zażalenia dołączył wypełniony formularz PPF. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej powoływanej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd I instancji zasadnie ocenił, że nie wystąpiła żadna z podstaw do przywrócenia terminu. W złożonym zażaleniu skarżący nie podnosi również żadnych zarzutów odnośnie do wydanego przez Sąd I instancji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny w związku z powyższym wskazuje, że pomimo nieskuteczności środka odwoławczego należy zwrócić uwagę, że został do niego dołączony wypełniony wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu PPF. Wniosek ten winien być rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny po zwróceniu niniejszych akt przez NSA. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.