II OZ 432/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Wr 426/24 w zakresie odrzucenia skargi K.Y. i K.R. w sprawie ze skargi A.J., D.S., P.S., M.R., K.L., J.L., B.K., M.K., Ł.O., I.O., M.R.2, P.R., K.Y., K.R. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 3 kwietnia 2024 r. Nr IF-O.7840.1.400.2022.MWD w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę czterech budynków mieszkalnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 4 listopada 2024 r. sygn. akt II SA/Wr 426/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę K.Y. i K.R. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z 3 kwietnia 2024 r. Nr IF-O.7840.1.400.2022.MWD w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę czterech budynków mieszkalnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 6 czerwca 2024 r. skarżący – K.Y. i K.R. zostali wezwani do uiszczenie solidarnego wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały prawidłowo doręczone 27 czerwca 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w niniejszej sprawie z dniem 4 lipca 2024 r. zaś skarżący pomimo prawidłowego doręczenia wezwania nie uiścili należnego wpisu od skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła K.R. Wyjaśniła, że brak uiszczenia indywidualnej opłaty od skargi wynikał z nieporozumienia, ponieważ była przekonana, że wystarczający jest wpis, który został uiszczony wspólnie przez wszystkich sąsiadów przy wnoszeniu skargi. Następnie zaznaczyła, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała w dniu wyjazdu do rodziny, u której przebywała aż do września. Wobec powyższego, na skutek nieporozumienia, wyjazdu i przebywania poza miejscem zamieszkania opłata nie została uiszczona i dopiero postanowienie z 4 listopada 2024 r. uświadomiło skarżącej jej sytuację. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024, poz. 935), dalej: "p.p.s.a." wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 6 czerwca 2024 r., skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone 27 czerwca 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w niniejszej sprawie z dniem 4 lipca 2024 r. Skarżący nie uiścili należnego wpisu od skargi. W zawiązku z powyższym NSA stwierdza, że zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi odpowiada prawu bowiem wpis od skargi nie został dokonany w terminie pomimo skutecznego wezwania skarżących do jego wpłaty. Na marginesie wskazać należy, że argumenty zażalenia nie podważają dokonanej oceny, ponieważ skarżąca nie kwestionuje faktu nieopłacenia skargi. Jednocześnie należy zauważyć, że Sąd rozpoznający niniejsze zażalenie nie przesądza, jakie były rzeczywiste przyczyny takiego stanu rzeczy. Przedmiotem kontroli instancyjnej wywołanej zażaleniem było na obecnym etapie procedowania wyłącznie prawidłowość wydanego w sprawie postanowienia Sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi. Poza zakresem badania tutejszego Sądu pozostaje na tę chwilę kwestia zawinienia w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia