II OZ 422/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 778/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2023 r. nr 177/2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 7 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 778/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną A. K. (dalej "skarżąca") od wyroku Sądu z dnia 5 października 2023 r. w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2023 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2024 r. wezwano skarżącą – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej – do usunięcia braków formalnych przez: 1) podpisanie skargi kasacyjnej oraz 2 egz. odpisów skargi kasacyjnej; 2) złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 22 stycznia 2024 r. Skarżąca nie usunęła drugiego z braków formalnych, skoro nadana przez nią w dniu 25 stycznia 2024 r. podpisana skarga kasacyjna (wraz z podpisanymi odpisami) nie zawiera wniosku ani oświadczenia, o których mowa w art. 176 § 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargą kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Pełnomocnik strony podniósł, że trudno przyjąć za racjonalne działanie polegające na wykonaniu tylko jednego z nałożonych obowiązków, a pozostawienia drugiego bez reakcji. Zdaniem skarżącej, Sąd powinien ponownie wezwać ją o zajęcie stanowiska w postaci wniosku o rozpatrzenie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej, pomimo prawidłowego wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie nadesłał wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, iż wniosek tego typu jest obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej, bez którego ten środek odwoławczy nie może otrzymać prawidłowego biegu. Umożliwia on bowiem pozostałym stronom ustosunkowanie się do niego w trybie art. 182 § 2 p.p.s.a. Winien zatem znaleźć się w skardze kasacyjnej albo w odrębnym piśmie uzupełniającym. Pełnomocnik strony otrzymał wezwanie, co dodatkowo potwierdza w złożonym wniosku o przywrócenie terminu, wskazując, że "przez omyłkę do koperty nie zostało włożone pismo zawierające stanowisko skarżącej w zakresie wniosku o rozpatrzenie skargi na rozprawie". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega zatem wątpliwości, że strona nie wykonała prawidłowego wezwania Sądu I instancji, co obligowało ten Sąd do odrzucenia wniesionej skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.