II OZ 391/21

Dnia 7 lipca 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. A., M. A. i W. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 844/20 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. A., M. A. i W. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: * oddalić zażalenie, * sprostować sentencję zaskarżonego postanowienia, w ten sposób, że w miejsce słów "na decyzję", wpisać słowa "na postanowienie".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 grudnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 844/20, odrzucił skargę kasacyjną skarżących E. A., M. A. i W. A. od wyroku tego Sądu z 1 października 2020 r., którym oddalono skargę skarżących na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, przyjmując, że skarga kasacyjna skarżących jest niedopuszczalna z uwagi na fakt, że nie wystąpili oni uprzednio z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Ze stosownym wnioskiem wystąpił jedynie uczestnik postępowania – R. P. W zażaleniu skarżący zarzucili naruszenie art. 58 § 1 pkt 3, art. 83 i art. 177 § 1 p.p.s.a. Stwierdzili, że nie ze swojej winy uchybili terminowi do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku, bowiem "WSA w jednej kopercie korespondencją przesyłającą wyrok WSA zamieścił w niej również korespondencję łudząco przypominającą uzasadnienie wyroku, gdzie finalnie okazało się, iż jest to kolejne pismo w sprawie". W związku z powyższym wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W odpowiedzi na zażalenie uczestnik postępowania – R. P. wniósł o jego oddalenie. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), w którym stanowi się, że skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, jednoznacznie wynika, że skargę kasacyjną może wnieść jedynie ten podmiot, któremu doręczono odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W związku z tym wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie, w której Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, stosownie do art. 141 § 2 i art. 142 § 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku zostało doręczone jedynie R. P., który jako jedyny złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia. W związku z tym, w świetle powołanego art. 173 § 2 p.p.s.a., jedynie R. P. był uprawniony do wniesienia skargi kasacyjnej. W ocenie NSA rozpoznającego sprawę wymóg zażądania uzasadnienia wyroku oddalającego skargę przed wniesieniem skargi kasacyjnej od tego wyroku nie jest nadmiernym ciężarem, który nieproporcjonalnie ograniczałby prawo do zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji. Wobec przyjętej przez ustawodawcę zasady, że wyrok sądu administracyjnego pierwszej instancji o oddaleniu skargi jest uzasadniany na wniosek strony (art. 141 § 2 p.p.s.a.), uzależnienie uprawnienia do wniesienia skargi kasacyjnej od takiego wyroku od doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem jest racjonalnie uzasadnione. Żądanie uzasadnienia wyroku i następnie wniesienie skargi kasacyjnej jest racjonalną sekwencją czynności zmierzających do zaskarżenia rozstrzygnięcia sądu administracyjnego pierwszej instancji. Bez wpływu na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia pozostaje argumentacja prezentowana w zażaleniu, gdyż odnosi się ona do złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Uwzględniając powyższe NSA uznał, że zażalenie skarżących nie jest zasadne, w związku z czym na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. podlega oddaleniu. Ponadto, na podstawie art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a., NSA sprostował oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu pierwszej instancji dotyczącą zaskarżonego do sądu aktu.