II OZ 385/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 181/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. W. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 25 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 181/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę G. W. (dalej "skarżąca") na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 28 lutego 2022 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wyżej wskazanej skargi w kwocie 300 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika skarżącej, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia będzie skutkować odrzuceniem skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 marca 2022 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia k-27 akt sądowych). Tymczasem wpis sądowy od skargi został uiszczony w dniu 16 marca 2022 r. (k-28 akt sądowych). Sąd zaznaczył, że uiszczenie wpisu po wyznaczonym przez sąd terminie nie wywołuje skutków prawnych i traktowane jest na równi z sytuacją, w której wpisu nie uiszczono w ogóle. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła G. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i podnosząc, że wpis został uiszczony w dniu 15 marca 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że uiszczenie wpisu po terminie (chociażby o jeden dzień), jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem w rozumieniu art. 220 § 1 p.p.s.a. oraz nie czyni zadość wezwaniu. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że momentem mającym znaczenie dla oceny daty uiszczenia opłaty sądowej przelewem jest moment złożenia dyspozycji przez stronę, a nie dzień realizacji przelewu (czyli zaksięgowania wpłaconej kwoty pieniężnej na rachunku bankowym zleceniodawcy, por. postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2019 r., I FZ 130/19). Przy uiszczeniu opłaty przelewem decyduje data złożenia przez stronę zlecenia dokonania przelewu w banku lub instytucji uprawnionej do przyjmowania zleceń, pod warunkiem, że w tej dacie, a przynajmniej przed upływem terminu do wniesienia opłaty istniało pokrycie tej kwoty na rachunku strony. Nie ma wówczas znaczenia to, kiedy bank lub instytucja finansowa faktycznie wykonała polecenie przelewu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 542/17, CBOSA). W niniejszej sprawie skarżąca wraz z zażaleniem złożyła kopię potwierdzenia dokonania dyspozycji wpłaty (k. 55), na której jako "datę zamówienia" wpłaty na rachunek WSA w Krakowie wskazano dzień 2022-03-15 r. Natomiast Sąd w zaskarżonym postanowieniu powołał się na znajdujący się w aktach sprawy (k. 28) wpis do rejestru dochodów WSA w Krakowie, w którym oznaczono: "data obc./wpł. 2022-03-16, data autoryzacji 2022-03-16, data rozrachunku 2022-03-16" . W świetle powyższych okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że WSA w Krakowie przedwcześnie odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie. WSA w Krakowie błędnie ustalił, że wpis od skargi został uiszczony po terminie, tj. w dniu 16 marca 2022 r. Sąd nie rozważył możliwości złożenia przez skarżącą skutecznej dyspozycji przelewu/wpłaty przed dniem 16 marca 2022 r. równoznacznej dla tej sprawy z uiszczeniem opłaty w terminie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.