II OZ 376/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 519/16 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi W.F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanawia: odrzucić zażalenie

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 519/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w sprawie ze skargi W.F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności oraz zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł wniesioną tytułem uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej było jej przedwczesne wniesienie. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Stosownie do normy art. 194 § 4 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Z powyższego wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, może wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego sam skarżący, jeżeli zostało sporządzone przez uprawniony podmiot (zob. R. Hauser, W. Piątek, A. Skoczylas, Środki odwoławcze w postępowaniu sądowo administracyjnym [w:] System Prawa Administracyjnego, t. 10, red. R. Hauser, Z. Niewiadomski, A. Wróbel, s. 483). Przy czym podkreślić należy, że uchybienie w tym zakresie nie podlega konwalidacji. A zatem sporządzenie zażalenia o którym mowa w art. 194 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a. przez osobę niewymienioną w art. 175 p.p.s.a. stanowi uchybienie, które skutkuje jej odrzuceniem bez wzywania do usunięcia braków (porównaj postanowienie NSA: z 17.02.2017 r. I FZ 27/17; z 12.10.2010 r. II OZ 1018/10). W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesione przez skarżącego, zostało sporządzone przez osobę podpisaną jako "H.J – radca prawny". Rzecz jednak w tym, że H.J. w dacie sporządzenia zażalenia nie wykonywała zawodu radcy prawnego. Z informacji uzyskanych od Okręgowej Izby Radców Prawnych we [...] (pismo z dnia [...] maja 2018 r.) wynika, że uchwałą nr [...] z dnia [...] października 1998 r. H.J. została skreślona z listy radców prawnych. Również i skarżący w swoim piśmie z dnia 14 maja 2018 r. wskazuje, że wyżej wymieniona "jest na dzień sporządzenia zażalenia emerytowanym radcą prawnym (...)" i "nie figuruje już na liście", a zażalenie zostało sporządzone w ramach przysługi sąsiedzkiej. A zatem H.J. nie może być pełnomocnikiem skarżącego, w tym sporządzać pism procesowych. Z przepisów ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2017r., poz. 1870 ze zm.) wynika, że tylko osoba wpisana na listę radców prawnych może być dopuszczona do wykonywania zawodu, rozumianego jako podejmowanie czynności określonych w art. 6 tej ustawy, tj. świadczenia pomocy prawnej. Dodatkowo wskazać należy, że o prawie działania w imieniu skarżącego przez H.J. wypowiadał się już Naczelny Sąd Administracyjny dwukrotnie (w sprawach o sygn. II OZ 1608/17 i II OZ 1361/17). W orzeczeniach tych wyraźnie wskazano, że w sytuacji gdy wyżej wymieniona została skreślona z listy radców prawnych, to nie może być pełnomocnikiem skarżącego i w jego imieniu sporządzać pism procesowych. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o normę art. 197 § 2 w zw. z art. 180 i art. 178 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił wniesione zażalenie jako niedopuszczalne.