II OZ 375/18

Dnia 19 kwietnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2010/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w sprawie ze skargi D. W., M. W., M.W. i J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał D. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2017 r. Postanowieniem tym Sąd odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 9 lutego 2017 r. o odmowie wyłączenia referendarza sądowego, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia przez nadesłanie wymaganej ilości odpisów zażalenia. Na powyższe zarządzenie zażalenie wnieśli D. i M. W.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 6 grudnia 2017 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. Przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem odrzucenia zażalenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie wnoszący zażalenie nie należą do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., a przed wydaniem ww. zarządzenia nie uzyskali prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Jak bowiem wynika z akt sprawy, Sąd postanowieniami z dnia 9 maja 2017 r. i 4 grudnia 2017 r. utrzymał w mocy postanowienia referendarza sądowego odpowiednio o odmowie przyznania D. W. i M. W. prawa pomocy i o odmowie zmiany postanowienia w tym zakresie. W tych warunkach prawidłowo w zaskarżonym zarządzeniu wezwano D. W. i M. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.