II OZ 372/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2867/12, o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi R. Z. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2867/12, odrzucił sprzeciw R. Z. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 marca 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd podał, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 marca 2013 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 kwietnia 2013 r. Skarżący w dniu 8 sierpnia 2013 r. wniósł sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r. WSA w Warszawie oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 1039/13. Z tych względów Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucił naruszenie art. 259 § 2 p.p.s.a. i zakwestionował skuteczność doręczenia postanowienia z dnia 22 marca 2013 r. dokonanego w trybie art. 73 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") od postanowień referendarzy sądowych wydanych w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie nie zawiera zarzutów, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego postanowienia. Jako prawidłowe należy uznać ustalenia Sądu Wojewódzkiego, że doręczenie postanowienia z 22 marca 2013 r., dokonane w trybie art. 73 § 1 p.p.s.a., nastąpiło w dniu 17 kwietnia 2013 r. Powyższa okoliczność została już przesądzona w prawomocnym postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 10 września 2013 r. Wbrew argumentacji zawartej w zażaleniu, Sąd Wojewódzki nie miał obowiązku prowadzenia dalszych czynności wyjaśniających skuteczność doręczenia przesyłki. Podkreślić również należy, że dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma ma moc dokumentu urzędowego, a zatem stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Sąd Wojewódzki rozstrzygając o odrzuceniu sprzeciwu był w sprawie związany postanowieniem NSA z dnia 21 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 1039/13, którym oddalono zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Skoro zatem doszło do ustalenia, że wniesienie sprzeciwu nastąpiło z uchybieniem terminu i nie zachodziły przesłanki uzasadniające jego przywrócenie, to Sąd Wojewódzki prawidłowo odrzucił sprzeciw, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.