II OZ 370/16

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 588/15 odrzucające skargę kasacyjną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 588/15 w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 588/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi J.S. uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Pismem z dnia 22 stycznia 2016 r. wniósł skargę kasacyjną od w/w wyroku WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 lutego 2016 r., na podstawie art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną organu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że organ odebrał odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 22 grudnia 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem "21 stycznia 2015 r." Tymczasem skarga kasacyjna została wniesiona w dniu "22 stycznia 2015 r." – zatem z przekroczeniem ustawowego terminu, co obliguje Sąd do jej odrzucenia. Pismem z dnia 23 lutego 2016 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 11 lutego 2016 r. zarzucając naruszenie art. 177 § 1 w zw. z art. 194 § pkt 7 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy skarga została z zachowaniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać trzeba, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie natomiast do art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2015 r. został doręczony organowi w dniu 23 stycznia 2016 r., a nie jak twierdzi WSA w Warszawie w dniu 22 stycznia 2016 r. Wprawdzie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje pieczątka biura podawczego GINB z datą 22 stycznia 2016 r., jednakże w aktach sprawy znajduje się wykaz przesyłek dostarczonych do GINB w dniu 23 grudnia 2015 r. Dlatego też, z uwagi na brak możliwości jednoznacznego określenia daty odebrania przez organ odpisu wyroku z uzasadnieniem, mając na uwadze zasadę konstytucyjną prawa do sądu, wyrażoną w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, należy uznać iż odpis wyroku został doręczony w dniu 23 stycznia 2016 r., co oznacza, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.