II OZ 360/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Po 32/22 o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi I. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r., nr [...]. w przedmiocie legalizacji obiektu budowlanego postanawia: odrzucić zażalenie.

Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. I. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021 r. w przedmiocie legalizacji obiektu budowlanego. W wyniku zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 stycznia 2022 r., skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi oraz podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem nadanym w dniu 14 lutego 2022 r. w Urzędzie Pocztowym skarżąca uzupełniła w terminie brak formalny skargi przez złożenie dwóch egzemplarzy jej odpisów. Następnie w dniu 16 lutego 2022 r. skarżąca przesłała za pośrednictwem ePUAP na skrzynkę podawczą Sądu pismo podpisane podpisem zaufanym, podając w nim numer PESEL. Jednocześnie w piśmie tym prosiła o uwzględnienie, że z powodów niezależnych od niej oraz znacznych utrudnień związanych z kwarantanną przy wysyłaniu korespondencji musiała korzystać z pomocy innych osób. W załączniku skarżąca przesłała informację z Centrum e-Zdrowie, z której wynika, że przebywa na kwarantannie domowej od dnia 10 lutego 2022 r., a która powinna się zakończyć w dniu 26 lutego 2022 r. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, uznając że wniosek I. H. zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, że skarżąca uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 lutego 2022 r. zażalenie wniósł A. R., wnosząc o jego zmianę i odmowę przywrócenia terminu, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. przez błędne jego zastosowanie i uznanie, że I.H. bez swojej winy uchybiła terminowi do uzupełnienia skargi, składając w dniu 16 lutego 2022 r. pismo za pośrednictwem ePUAP, w którym wskazała numer PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlegało odrzuceniu. Zażalenie wniósł biorący udział w postępowaniu administracyjnym A. R., który został potraktowany przez Sąd I instancji jako uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego, który nie wniósł skargi. Zgodnie bowiem z przepisem art. 33 § 1 p.p.s.a - "Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony". W orzecznictwie przyjmuje się tymczasem, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, ale nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, nabywa status uczestnika postępowania na prawach strony i związane z tym uprawnienia procesowe (w tym m.in. prawo wnoszenia środków prawnych) jedynie, gdy postępowania to zmierzać będzie do merytorycznego rozpoznania skargi. Na obecnym etapie postępowania skarga nie została jeszcze skutecznie wniesiona, a więc należało przyjąć, że stosunek procesowy nawiązał się wyłącznie pomiędzy organem administracji, którego akt lub czynność zostały zaskarżone, a podmiotem skarżącym. W zaistniałej sytuacji nie można mówić o powstaniu takiego stosunku w odniesieniu do osoby, o której mowa w art. 33 § 1 p.p.s.a. (por. m.in. postanowienia NSA z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 512/16; z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 367/18 i z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 64/17 - publ. w CBOSA). W takim stanie rzeczy wniesienie zażalenia na postanowienie o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wniesione przez podmiot, który nabędzie status uczestnika postępowania na prawach strony, zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a., dopiero z momentem skutecznego wniesienia skargi, należało uznać za niedopuszczalne. Postanowienie o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi jest bowiem rozstrzygnięciem formalnym, które nie wpływa na sytuację prawną podmiotu, który w przypadku skutecznego wniesienia skargi byłyby uznany za uczestnika postępowania. Podmiot taki jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy, jednakże nie można twierdzić, że przywrócenie terminu naruszy jego interes prawny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 180 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji.