II OZ 354/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 15/20 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] października 2019 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

M.S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] października 2019 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Zarządzeniem z 10 lutego 2020 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. – dalej: rozporządzenie). Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 214 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a., który nie znajduje w tej sprawie zastosowania) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Skarżąca nie składała wniosku o przyznanie prawa pomocy. Oznacza to, że skarżąca jest zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu oraz wskazał właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącej. Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury, wynosi 500 zł. Przedmiotem skargi w tej sprawie jest decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] października 2019 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Jest to zatem niewątpliwie decyzja z zakresu budownictwa i architektury, o której stanowi cytowany wyżej przepis rozporządzenia. Zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Norma z art. 214 § 2 p.p.s.a. nie znajdowała zastosowania w tej sprawie. Zgodnie z treścią tego przepisu, "pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku." W tej sprawie pismo podlegające opłacie, a więc skarga na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] października 2019 r., została wniesiona tylko przez skarżącą. Natomiast A.W., która również jest adresatem powyższej decyzji, wniosła odrębną skargę (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 13/20) i to w tej sprawie uiściła wpis. Nie miało to zatem wpływu na obowiązek skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odrębne wezwania do uiszczenia wpisu wynikają więc z odrębnego wniesienia skarg na tę samą decyzję (co jest dopuszczalne w świetle przepisów p.p.s.a.) i w żaden sposób nie przesądzają o kwalifikacji prawnej placu postojowego będącego przedmiotem wydanego w tej sprawie nakazu rozbiórki. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.