II OZ 352/20

Dnia 18 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2778/19 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. E. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 stycznia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2778/19, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez A. E. decyzji Rady do Spraw Uchodźców z [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji tego organu z [...] marca 2007 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] stycznia 2007 r. o odmowie nadania skarżącemu, jego żonie i dzieciom statusu uchodźcy i udzieleniu zgody na pobyt tolerowany. Sąd pierwszej instancji przede wszystkim wskazał, że skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Sąd zaznaczył, że zaskarżona decyzja nie wiąże się z nałożeniem na skarżącego obowiązku lub zakazu. Stwierdził też, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji wydanej we wznowionym postępowaniu, którą odmówiono uchylenia decyzji Rady do Spraw Uchodźców z [...] marca 2007 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] stycznia 2007 r. o odmowie nadania skarżącemu, jego żonie i dzieciom statusu uchodźcy i udzieleniu zgody na pobyt tolerowany, oraz że zaskarżona decyzja oznacza, że decyzja Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] stycznia 2007 r. pozostaje w mocy. Ponadto Sąd stwierdził, że powołana decyzja w zakresie udzielenia skarżącemu zgody na pobyt tolerowany z mocy prawa z dniem 29 maja 2008 r. ulegała przekształceniu w decyzję o udzieleniu ochrony tymczasowej. To, zdaniem Sądu pierwszej instancji, gwarantuje skarżącemu uprawnienia zbliżone do tych, którymi cieszą się polscy obywatele. W związku z tym Sąd pierwszej instancji uznał, że nie jest konieczne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu skarżący twierdził, że nie korzysta z ochrony uzupełniającej, gdyż został jej pozbawiony decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2019 r. W tym zakresie podał, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] maja 2019 r. pozbawił go ochrony uzupełniającej. Na skutek odwołania skarżącego Rada do Spraw Uchodźców decyzją z [...] września 2019 r. uchyliła tę decyzję i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] października 2019 r. ponownie pozbawił skarżącego ochrony uzupełniającej. Ponadto twierdził, że wykazał, iż grozi mu niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, gdyż wskazał, iż jest prześladowany w kraju pochodzenia. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Skarżący w zażaleniu nie zakwestionował skutecznie stanowiska Sądu pierwszej instancji, według którego nie zachodzi potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący korzysta z ochrony uzupełniającej wynikającej z decyzji Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z [...] stycznia 2007 r. Skarżący co prawda wskazał, że Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] października 2019 r. pozbawił go ochrony uzupełniającej wynikającej z tej decyzji, ale nie twierdził, aby ta decyzja była ostateczna i prawomocna. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że nie zachodzi potrzeba udzielenia ochrony tymczasowej skarżącemu w sprawie dotyczącej wznowienia postępowania, gdyż skarżący o taką ochronę może ubiegać się w sprawach, które bezpośrednio będą wpływać na jego sytuację prawną, w szczególności właśnie w sprawie dotyczącej pozbawienia go ochrony uzupełniającej. Z powyższych względów NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), postanowił jak w sentencji.