II OZ 35/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Po 622/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia 10 kwietnia 2024 r., nr SKO.4120.396.19.2024.WZ w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Po 622/24 w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia 10 kwietnia 2024 r., nr SKO.4120.396.19.2024.WZ w przedmiocie warunków zabudowy, odrzucił skargę (pkt 1) i postanowił o zwrocie stronie skarżącej kwoty 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi (pkt 2). Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pismem z 2 lipca 2024 r. A.J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której zakwestionował wyżej powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżący nie dołączył wymaganej liczby odpisów skargi. Przewodnicząca Wydziału II wezwała skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie 20 opisów skargi, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone w dniu 27 września 2024 r. Do dnia wydania postanowienia skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Sąd podkreślił, że wymagania formalne dla skargi zostały określone w art. 57 § 1 oraz w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a.: "Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych". Z kolei przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi o obowiązku wezwania strony skarżącej do uzupełnienia pisma pod rygorem pozostawienia jego bez rozpoznania chyba, że ustawa stanowi inaczej. Sąd podniósł, że mimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do usunięcia braków formalnych, ostatecznie ono nie nastąpiło. Sąd wyjaśnił, że doręczenie nastąpiło 27 września 2024 r., a więc siedmiodniowy termin upłynął z dniem 4 października 2024 r. Skoro do tego dnia nie nadesłano brakujących odpisów skargi, podlega ona odrzuceniu. Sąd podkreślił, że wezwanie do usunięcia braku formalnego zostało doręczone właściwie i że zawierało prawidłowe pouczenie. Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył A.J., zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy – mianowicie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. – przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem Skarżący uzupełnił braki formalne skargi, na które uwagę zwrócił mu WSA w wezwaniu, czyniąc to w zakreślonym terminie, poprzez przedłożenie odpowiedniej ilości odpisów skargi, nadsyłając je jedynie omyłkowo na adres organu (za pośrednictwem którego wnoszona była skarga), a nie WSA. Na podstawie powyższych zarzutów, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Jednocześnie wnosząc o przeprowadzenie dowodu z potwierdzenia nadania przesyłki poleconej z 2 października 2024 r. – na ustalenie faktu uczynienia przez skarżącego zadość wezwaniu i uzupełnieniu braków formalnych w 7-dniowym terminie oraz zaadresowania przesyłki na adres organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest między innymi brak wypełnienia obowiązku dołączenia odpisów pisma i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, o których mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych przez nadesłanie 20 odpisów skargi. Wezwanie zawierało również pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku bezczynności autora skargi została ona prawidłowo odrzucona przez Sąd I instancji. Wypada w tym miejscu wskazać, że w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Trzeba też zaznaczyć, że tryb pośredni wnoszenia pism stanowi ściśle określony w ustawie wyjątek, który wiąże się z koniecznością dokonania dodatkowych czynności bądź realizacji określonych uprawnień przez organ pośredniczący w przekazaniu pisma, przewidziany tryb wnoszenia skargi za pośrednictwem organu ma na celu ustosunkowanie się do niej i możliwość wykorzystania przez organ uprawnień autokontrolnych (art. 54 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Niemniej jednak w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest prowadzenie korespondencji bezpośrednio z sądem, przed którym wszczynane jest postępowanie. (por. postanowienie NSA z 24.04.2018 r., II OZ 369/18). Wobec powyższego nieuzupełnienie braków formalnych skargi na skutek przesłania przez skarżącego odpisów skargi do organu administracji II instancji, który nawet nie przekazał korespondencji do sądu wojewódzkiego, nie dają podstaw do uznania rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd I instancji za błędne. W związku z tym zarzuty i argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogły odnieść zamierzonego skutku, natomiast z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika obowiązek odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie, co też miało miejsce w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.