II OZ 35/19

Dnia 12 lutego 2019 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1167/18 o odrzuceniu skargi R. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty postanawia oddalić zażalenie

II OZ 35/19 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 21 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie zawieszenia prawa wykonywania zawodu lekarza dentysty. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 18 maja 2018 r. Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2018 r. Starszy referendarz sadowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a postanowieniem z dnia 11 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 11 października 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 18 maja 2018 r., wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 31 października 2018 r. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu mimo upływu wskazanego w wezwaniu terminu. Dlatego też Sąd I instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302), dalej p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi. Zażalenie na postanowienie z dnia 21 listopada 2018 r. wniósł R. K. Wskazał, że nie posiada środków na uiszczenie wpisu sądowego od skargi, co wykazał na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy. W jego ocenie odrzucenie skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu, choć nie ma środków na pokrycie kosztów sądowych, stanowi naruszenie jego prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący, pomimo doręczenia mu w dniu 31 października 2018 r. wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 maja 2018 r. wzywającego do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, nie uiścił wymaganego wpisu. Zarzuty podniesione w uzasadnieniu zażalenia nie mogą zmienić prawidłowej oceny Sądu I instancji w tym zakresie. Odnoszą się one bowiem wyłącznie do kwestii nieprzyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez niezwolnienie go od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W ocenie skarżącego nie ma on środków na uiszczenie wpisu i innych kosztów sądowych, a niezwolnienie go od tego obowiązku narusza jego prawo do sądu. Tymczasem kwestie te zostały już prawomocnie rozstrzygnięte w postanowieniu Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2018 r., którym utrzymane zostało w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2018 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest prawomocnym postanowieniem Sądu I instancji z dnia 11 października 2018 r. Prawidłowo zatem skarżący wezwany został do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 maja 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu, a niewykonanie tego zarządzenia oznacza, że skarga nie została opłacona, co obligowało Sąd I instancji do jej odrzucenia. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.