II OZ 349/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 775/23 odrzucające skargę B. B. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 października 2023 r., nr WOA.7722.147.2023.RD w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt II SA/Po 775/23, odrzucił skargę B. B. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia 2 października 2023 r., nr WOA.7722.147.2023.RD. Sąd stwierdził, że skarżąca wnosząc skargę na ww. postanowienie WINB z dnia 2 października 2023 r. uchybiła trzydziestodniowemu terminowi do złożenia skargi, określonemu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 529, zwana dalej: "p.p.s.a."). Sąd wskazał, że ww. postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 10 października 2023 r. Jest to okoliczność bezsporna, wynikająca wprost ze znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów. W tej sytuacji i przy uwzględnieniu treści art. 83 § 1 termin do wniesienia skargi upływał w dniu 9 listopada 2023 r. Skarżąca nadała w placówce pocztowej skargę na powyższe postanowienie w dniu 21 listopada 2023 r., a więc dwanaście dni po upływie terminu do jej wniesienia, nie składając jednocześnie wniosku o jego przywrócenie. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca podnosząc, że otrzymywała z Sądu różne pisma "to o Pesel i inne szczegóły", i w żadnym nie było mowy "aby pismo było wysłane za późno". Skarżąca wskazał, że jeżeli zrobiła "coś nie tak", to prosi o "przywrócenie terminu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podkreślić należy, że określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt uchybienia przez skarżącą terminowi do wniesienia skargi. Zaskarżone postanowienie WINB doręczono skarżącej w dniu 10 października 2023 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do WSA w Poznaniu upływał w dniu 9 listopada 2023 r., skarżąca nadała zaś skargę dopiero w dniu 21 listopada 2023 r. (data nadania w UP). Przy czym do dnia wydania przez Sąd I instancji orzeczenia skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uczyniła to dopiero w zażaleniu. Prawidłowo zatem Sąd I instancji orzekł o odrzuceniu skargi, przyjmując za podstawę art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wniosek skarżącej zawierający prośbę o przywrócenie uchybionego terminu będzie przedmiotem rozpoznania przez WSA w Poznaniu po zwrocie przez NSA akt sprawy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.