II OZ 340/17

Dnia 4 kwietnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. H. i W. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 406/16 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A. H. i W. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 406/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A. H. i W. H. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd I instancji wskazał, że odpis powyższego zarządzenia został prawidłowo doręczony każdemu ze skarżących w dniu 23 sierpnia 2016 r., a więc termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie skarżącym w dniu 30 sierpnia 2016 r. Z zapisku urzędowego z dnia 3 października 2016 r. wynika, że do dnia jego sporządzenia wpis nie został uiszczony, co uzasadnia zastosowanie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." i w konsekwencji odrzucenie skargi. Zażalenie od powyższego postanowienia wnieśli A. H. i W. H., podnosząc okoliczności dotyczące przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tej zaś sprawie ww. wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wydane po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2016 r. Sąd I instancji utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o oddaleniu wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy. W tych warunkach zaistniały podstawy do wezwania skarżących do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący zaś w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu nie złożyli ani zażalenia od ww. wezwania, ani kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 30 sierpnia 2016 r. upłynął im termin do uiszczenia wpisu i wpisu tego nie uiścili. Wynika z tego, że bez wpływu dla wyniku sprawy pozostają okoliczności podnoszone w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi dotyczące przyznania prawa pomocy. Tym samym Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucając skargę, której braków nie uzupełniono w terminie. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.