II OZ 333/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 odrzucające zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] stycznia 2003 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji dot. umorzenia postępowania w sprawie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz zbiornika na ścieki postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek D. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 z uwagi na złożenie go z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. złożyli D. W. i M. W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 7 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą – D. W. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od zażalenia na ww. postanowienie pod rygorem odrzucenia zażalenia. Pismem z dnia 3 maja 2014 r. D. i M. W. wnieśli o zwolnienie ich z opłaty od zarządzenia z dnia 7 kwietnia 2014 r. z uwagi na brak możliwości jej uiszczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 4 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 odmówił D. W. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 2 września 2014 r., sygn. akt II OZ 841/14 oddalił zażalenie D. W. i M. W. na powyższe postanowienie, a zażalenie J. W. i M. W. odrzucił. Następnie zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2017 r. D. W. została wezwana do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia z dnia 7 kwietnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r. W odpowiedzi na powyższe D. i M. W. złożyli kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 odmówił wnioskodawcom przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt II OZ 917/17 oddalił wniesione przez nich zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 2 października 2017 r. D. W. została ponownie wezwana do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia z dnia 7 kwietnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r. pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis powyższego zarządzenia doręczono stronom wnoszącym zażalenie w dniu 24 października 2017 r. W zakreślonym w zarządzeniu terminie opłata od zażalenia nie została uiszczona. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03 odrzucił zażalenie D. i M. W. na postanowienie z dnia 10 marca 2014 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zakreślony w zarządzeniu z dnia 2 października 2017 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął w dniu 31 października 2017 r. W terminie tym jak wynika z akt sprawy należna opłata nie została uiszczona. Tak więc Sąd mając na uwadze art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a", odrzucił zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Pismem z dnia 13 grudnia 2017 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym) D. W. i M. W. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że jest ono nieważne i niesprawiedliwe i powinno być uchylone łącznie z wyrokiem Sądu z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 415/03. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Jak stanowi z kolei art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że pomimo doręczenia stronom prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, żądany wpis od zażalenia nie został uiszczony. Skarżącym nie zostało również przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r. odrzucił, jako nieopłacone, zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie tego Sądu z dnia 10 marca 2014 r. Odnosząc się natomiast do argumentacji przytoczonej w zażaleniu wskazać należy, że nie dotyczy ona w ogóle rozpoznawanej aktualnie kwestii dotyczącej przyczyn braku uiszczenia należnego wpisu od zażalenia. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.