II OZ 319/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. K. i J. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 lutego 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1268/14 oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. K. i J. K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: 1/ uchylić zaskarżone postanowienie; 2/ wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nałożył na I. K. i J. K. (K.) obowiązek usunięcia określonych w ekspertyzie budowlanej z sierpnia 2012 r. nieprawidłowości stwierdzonych w budynku stodoły zlokalizowanej przy ul. [...] w postaci: wykruszenia się spoin między kamieniami, zmurszałych tynków na ścianach, nieszczelności pokrycia dachowego. Organ wskazał także na obowiązek zaspoinowania silną zaprawą betonową lub żywicami epoksydowymi szczeliny powstałej między częścią dobudowaną a starą częścią budynku oraz zakazał użytkowania obiektu do czasu usunięcia powyższych nieprawidłowości. Organ wyznaczył termin wykonania tych robót oraz nakazał zabezpieczyć obiekt przed dostępem osób postronnych. Zaskarżoną decyzją Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach uchylił powyższą decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia [...] listopada 2014 r., w pozostałym zakresie orzekł o utrzymaniu tej decyzji w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach I. K. i J. K. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek odrębnym pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. wskazali, że sporny obiekt nie jest użytkowany od kilkudziesięciu lat i skarżący nie mają zamiaru go użytkować. Ich zdaniem remont tego obiektu pozbawiony jest zatem sensu gospodarczego, również ze względu na zły stan techniczny. Podkreślili przy tym, że znajdują się w trudnej sytuacji finansowej i faktycznej (J. K. jest osobą trwale i całkowicie niezdolną do pracy, wymagającą stałej opieki, którą sprawuje I. K., pozyskiwany przez nich dochód pozwala zaś jedynie na skromne utrzymanie, bez możliwości poczynienia jakichkolwiek oszczędności). Skarżący zwrócili uwagę, że ewentualne poniesienie kosztów związanych z nałożonymi obowiązkami może okazać się w przyszłości całkowicie zbędne, gdy ustalone zostanie, że zasadna jest jednak rozbiórka obiektu, a nie jego naprawa. Skarżący podali, że nie odzyskaliby środków pieniężnych, w przypadku wydatkowania ich na ten cel, gdy zaś nie poniosą tych kosztów i nie wykonują nałożonych obowiązków to może do pociągnąć dalsze negatywne konsekwencje prawnoadministracyjne. Szkoda w tym zakresie jest zatem nieodwracalna i nie do naprawienia. W ich ocenie wstrzymanie wykonania decyzji nie stwarza natomiast żadnego zagrożenia, gdyż obiekt znajduje się na prywatnej posesji i nie jest użytkowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Od tego postanowienia skarżący złożyli zażalenie, wnosząc o jego zmianę przez uchylenie w całości i orzeczenie o wstrzymaniu wykonania w całości, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazali na swoją trudną sytuację życiową i finansową oraz na brak sensu gospodarczego w wykonywaniu decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność wskazania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie. W rozpoznawanej sprawie skarżący wskazali, że ewentualne poniesienie kosztów związanych z nałożonymi obowiązkami może okazać się w przyszłości całkowicie zbędne, gdy ustalone zostanie, że zasadna jest jednak rozbiórka obiektu, a nie jego naprawa. Skarżący podali, że nie odzyskaliby środków pieniężnych, w przypadku wydatkowania ich na ten cel, gdy zaś nie poniosą tych kosztów i nie wykonują nałożonych obowiązków to może do pociągnąć dalsze negatywne konsekwencje prawnoadministracyjne. Szkoda w tym zakresie jest zatem nieodwracalna i nie do naprawienia. W ocenie sądu wskazywane przez skarżących okoliczności spełniają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Poczynienie nakładów na utrzymanie obiektu budowlanego, który może podlegać rozbiórce przeczy zasadom racjonalności gospodarczej i jest z natury rzeczy okolicznością, której skutki są trudne do odwrócenia, tym bardziej, że skarżący nie mają zamiaru go użytkować. W sytuacji życiowej i majątkowej skarżących brak wstrzymania wykonania decyzji mógłby także spowodować znaczną szkodę finansową. Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.