II OZ 304/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 377/24 utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 377/24 o odmowie przyznania D. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. nr 247/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 377/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 16 października 2024 r. o odmowie przyznania D. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2024 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły K. P. i D. K. wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz postanowienia enumeratywnie wymienione w pkt 1-10 tego przepisu. Jednocześnie w myśl art. 260 § 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego, w tym w szczególności postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy, wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Oznacza to, że postanowienie sądu wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, jest orzeczeniem drugoinstancyjnym, od którego nie przysługuje środek zażalenia. A zatem wniesione w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o odmowie przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych jest niedopuszczalne. W tych warunkach istniały podstawy do zastosowania art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., a tym samym odrzucenia zażalenia. Dodatkowym argumentem przemawiającym za odrzuceniem zażalenia wniesionego przez K. P. jako niedopuszczalnego jest to, że nie była ona adresatem zaskarżonego postanowienia Sądu pierwszej instancji w przedmiocie prawa pomocy. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. ----------------------- 2