II OZ 301/14

Dnia 26 marca 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 listopada 2013 roku, sygn. akt II SA/Gl 640/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej [...] na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii skargi kasacyjnej strony skarżącej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem o sygn. akt II SA/Gl 640/13 z dnia 4 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną [...] na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii skargi kasacyjnej strony skarżącej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2013 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę [...] na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Odpis tego orzeczenia wraz z pouczeniem o trybie i terminie sporządzenia oraz wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony stronie skarżącej w dniu 21 czerwca 2013 r. W dniu 19 lipca 2013 r. (data nadania na poczcie) skarżąca Spółka złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sporządzone przez nią osobiście, pismo procesowe, w którym m.in. zaskarżyła w całości powołane na wstępie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wnosząc o jego uchylenie. Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji podkreślił, że obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez kwalifikowanego pełnomocnika jest warunkiem jej dopuszczalności, którego uchybienie nie podlega usunięciu w trybie uzupełnienia braków skargi, dlatego stwierdził, że w sprawie zachodzi przesłanka niedopuszczalności skargi kasacyjnej będąca podstawą jej odrzucenia. W zażaleniu [...], jego autor (profesjonalny pełnomocnik) zaskarżył ww. postanowienie w całości i Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6 P.p.s.a., poprzez nie dość precyzyjne udzielenie stronie występującej w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczenia strony o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ uniemożliwiło stronie skarżącej merytoryczną obronę swoich praw i interesów w niniejszym procesie. Wobec powyższego strona skarżąca wniosła o: 1) zmianę zaskarżonego postanowienia w całości poprzez przywrócenie stronie skarżącej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, ewentualnie o: 2) uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Brak adnotacji o sporządzeniu skargi kasacyjnej przez uprawnioną osobę należy odczytywać jako niedopełnienie obowiązku wypływającego z przymusu adwokacko – radcowskiego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2010 r., komentarz do art. 175, teza 15). Niezachowanie przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu. Oznacza to, że skarga taka podlega odrzuceniu, bez wzywania wnoszącego do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie. Jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, wnosząca zażalenie Spółka w dniu 21 czerwca 2013 r. odebrała odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Gliwicach z dnia 10 czerwca 2013 r. o odrzuceniu skargi, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia tego postanowienia. W pkt 2 pouczenia prawidłowo wskazano, że skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Skoro skarżąca Spółka wnosząc skargę kasacyjną osobiście warunku tego nie dopełniła, słusznym było odrzucenie skargi kasacyjnej. Reasumując wskazać należy, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo, w oparciu o przepis art. 178 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucił, co z kolei uzasadnia oddalenie zażalenia przez Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.