Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OZ 296/17

Postanowienie NSA z 29 marca 2017 r., II OZ 296/17 – lasy oraz zalesianie gruntów rolnych

Wynik

Oddalono zażalenie

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
29 marca 2017
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2730/16 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 sierpnia 2016 r. nr ... w przedmiocie określenia zadań z zakresu gospodarki leśnej postanawia oddalić zażalenie.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2730/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 sierpnia 2016 r., nr .... w przedmiocie określenia zadań z zakresu gospodarki leśnej. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 19 września 2016 r. E. C., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 16 sierpnia 2016 r., nr ... w przedmiocie określenia zadań z zakresu gospodarki leśnej na podstawie inwentaryzacji stanu lasu, dotyczących leśnych części działek o nr ewid. ... oraz ... z obrębu ..., położonych na terenie O. N. w Dzielnicy W. m. W. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 października 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. Ponadto, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 października 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi w dniu 25 listopada 2016 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 2 grudnia 2016 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik nie wykonał nałożonego obowiązku. Ponadto, po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych ustalono, że do dnia 12 grudnia 2016 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie nadesłał odpisu skargi oraz pomimo wezwania nie uiścił wpisu sądowego od skargi. W odniesieniu do kwestii skutków prawnych niedołączenia do skargi jej odpisów oraz nieuzupełnienia takiego braku formalnego w przepisanym do dokonania tej czynności terminie Sąd I instancji podzielił stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13 (ONSAiWSA 2014/3/29) przyjmując, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Odnosząc się natomiast do nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyjęcie skargi do rozpoznania na rozprawie. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, ponieważ uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, jak również, że braki formalne w postaci dodatkowego odpisu skargi i wpisu zostały uzupełnione. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, bowiem prawidłowo przyjęto, że nieprzedłożenie przez wnoszącą skargę odpisów skargi i nieuiszczenie wpisu sądowego są brakami istotnymi, uniemożliwiającymi nadanie sprawie prawidłowego biegu. Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego niż odrzucenie skargi środka. Potwierdza to uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której stwierdzono, że (1) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd; (2) złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., II FZ 1988/14). Nadto, słusznie Sąd I instancji wskazał, że stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Brak ten uniemożliwia bowiem nadanie sprawie biegu. Skarżąca, pomimo wezwania, nie uiściła w terminie wpisu sądowego od skargi. Okoliczności tej skarżąca nie kwestionuje. Brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutkuje jej odrzuceniem. W konsekwencji, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd I instancji zobowiązany był odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 3

Informacje o sprawie

Data wpływu
13 marca 2017
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sędziowie
Teresa Kobylecka /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Inne orzeczenia w tej sprawie

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny