II OZ 294/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. i M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1344/19 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. M. i M. M. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2019 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie. Wyrokiem z dnia 19 lutego 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. M. i M. M. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2019 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej doręczono M. M. i J. M. w dniu 2 lipca 2020r. W dniu 16 lipca 2010 r. M. M. i J. M. złożyli w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1344/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną. Sąd wyjaśnił, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko przez skarżących osobiście, zatem nie spełnia wymogu określonego w przepisie art. 175 § 2 P.p.s.a., czyli sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, które sporządzili osobiście. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Możliwość wniesienia środka odwoławczego w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy P.p.s.a. Środkiem takim jest skarga kasacyjna oraz zażalenie. Wniesienie każdego ze wskazanych środków łączy się z obowiązkiem zachowania określonych wymogów formalnych. Są to wymogi ogólne przewidziane dla każdego pisma procesowego (art. 46 P.p.s.a.) oraz szczególne związane ze skarga kasacyjną (art. 176 § 1 i 2, art. 175 § 1-3 P.p.s.a.), a także z zażaleniem, wskazane w art. 194 § 3 P.p.s.a. Ten ostatni przepis stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W art. 194 § 4 P.p.s.a. wskazuje się dodatkowy wymóg dla konkretnego rodzaju zażalenia jakim jest zażalenie dotyczące postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z tym przepisem, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2-3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zatem w przypadku skorzystania z możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, należy przedsięwziąć konieczne działania, aby zażalenie zostało sporządzone stosownie do powyższego wymogu tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. przez adwokata lub radcę prawnego albo przez osoby wskazane w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Sporządzenie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej osobiście wbrew ww. przymusowi, stanowi brak nieusuwalny. Nie jest to bowiem brak, który uniemożliwia nadanie dalszego biegu zażaleniu (brak formalny) ale powoduje on z istoty swej wniesienie zażalenia niedopuszczalnym. W konsekwencji prowadzi to do jego odrzucenia stosownie do art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że naruszenie przez skarżących art. 194 § 4 P.p.s.a., polegające na osobistym sporządzeniu zażalenia na postanowienie z dnia 8 sierpnia 2020 r., mimo prawidłowego pouczenia o sposobie w jaki rozstrzygnięcie to mogło zostać zaskarżone, skutkowało koniecznością odrzucenia wniesionego zażalenia. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.