II OZ 287/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 293/24 o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia starszego referendarza sądowego z 15 października 2024 r. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 5 stycznia 2024 r. nr 51/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 28 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 293/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny, dalej "WSA" w Warszawie na podstawie art. 260 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a.") utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, dalej "WSA w Warszawie" z 15 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 293/24 odmawiające K. P. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych adwokata. K. P. oraz D. K., dalej "skarżące" zaskarżyły ww. postanowienie, wnosząc pismo zatytułowane jako "skarga kasacyjna". Skarżące zarzuciły naruszenie prawa materialnego, błędną interpretację prawa, naruszenie zasad współżycia społecznego i utratę zaufania co organów Państwa, wskazały także na naruszenie art. 7,10, 28 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu z uwagi na nieważność postępowania sądowego dotyczącego sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z 15 listopada 2024r. Zaskarżonym postanowieniem z 28 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprzeciwu K. P. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z 15 października 2024 r. W aktach sprawy znajduje się natomiast postanowienie WSA w Warszawie z 20 listopada 2024 r., z którego wynika, że WSA w Warszawie rozpoznał sprzeciw K. P. od postanowienia starszego referendarza sądowego z 15 października 2024 r. Oznacza to, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w sprawie sprzeciwu, który został już prawomocnie rozpoznany postanowieniem z 20 listopada 2024 (k.22). Wobec tego zachodzi przesłanka nieważności postępowania z art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Sprawa ze sprzeciwu K. P. od postanowienia z 15 listopada 2024 r. została już bowiem prawomocnie osądzona. Stosownie zaś do treści art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a. nieważność postępowania zachodzi jeżeli w tej samej sprawie toczy się postępowanie wcześniej wszczęte przed sądem administracyjnym albo jeżeli sprawa taka została już prawomocnie osądzona. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 tej ustawy i w zw. z art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.