II OZ 27/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2510/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. D. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 lipca 2025 r. nr 1001/25 w przedmiocie wstrzymania budowy postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2510/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. D. (dalej "skarżąca") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 lipca 2025 r. w przedmiocie wstrzymania budowy. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie organu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 sierpnia 2025 r. Skargę, za pośrednictwem organu, złożyła osobiście skarżąca w dniu 23 września 2025 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej). Sąd wskazał, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 1 września 2025 r. (31 sierpnia 2025 r. jako niedziela był dniem wolnym od pracy, a więc ostatni dzień terminu uległ przesunięciu na dzień następny, tj. poniedziałek 1 września 2025 r.). Ze wskazanych wyżej okoliczności wynika zatem, że w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez skarżącą po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła osobiście skarżąca wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniosła, że ze względu na błędne wpisanie adresu odbiorcy przesyłka została zwrócona nadawcy. W dniu 23 września 2025 r. skarga została ponownie wysłana za pośrednictwem operatora pocztowego, tym razem, pod właściwy adres. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Podkreślić należy, że określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, przy czym w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarga T. D. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., czego następstwem było jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie ma wpływu okoliczność omyłki przy adresowaniu skargi do organu, bowiem termin wskazany w przywołanym wyżej przepisie liczy się od dnia otrzymania odpisu rozstrzygnięcia wydanego przez organ do dnia prawidłowego nadania skargi. Sąd I instancji nie mógł zatem przyjąć, jako skutecznego terminu wniesienia skargi, pierwotnej daty nadania pisma, które zostało zwrócone skarżącej z powodu jej omyłki przy wskazaniu adresu organu. Taka omyłka może ewentualnie stanowić podstawę postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu, jednak nie ma wpływu na ocenę zasadności postanowienia o odrzuceniu skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.