II OZ 266/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2499/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2499/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. P. (dalej "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia, Sąd wskazał, że na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 5 listopada 2018 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł i nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczone zostały skarżącemu przesyłką w dniu [...] listopada 2018 r. W zakreślonym terminie nie została uiszczona opłata, jak również nie został nadesłany odpis wniesionej skargi. W związku z tym faktem Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do rozpatrzenia skargi. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie miał możliwości nadesłania odpisu skargi, gdyż [...] listopada 2018 r. wyjechał z Polski do Azji. Nie posiadał odpisu skargi bowiem z powodu sytuacji mieszkaniowej i życiowej nie archiwizuje dokumentów. Skarżący poprosił również o uczynienie kserokopii z oryginału skargi. W dalszej części zażalenia odniósł się do stanu faktycznego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę podziela w pełni stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którym niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu z dnia 6 listopada 2018 r., nie tylko nie nadsyłając odpisu wniesionej skargi dla strony przeciwnej ale również nie wnosząc opłaty od złożonej skargi. W zaistniałej sytuacji nie ma wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji miało uzasadnione podstawy. Wymaga jednak podkreślenia, że instytucja przywrócenia terminu jest stosowana tylko w sytuacjach wyjątkowych, gdy uchybienie terminu nastąpiło w wyniku przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10). Nie można natomiast uznać za taką przeszkodę wyjazdu za granicę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.