II OZ 264/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2415/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 sierpnia 2023 r. nr DOA.7110.66.2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 14 grudnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2415/23 odrzucił skargę W.S. (dalej "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 28 sierpnia 2023 r., nr DOA.7110.66.2023 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Zażalenie na powyższe postanowienie, pismem z 18 stycznia 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej), wniósł skarżący żądając jego uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 stycznia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2415/23 odrzucił zażalenie i orzekł o zwrocie na rzecz skarżącego uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Skarżący odebrał odpis postanowienia Sądu w dniu 10 stycznia 2023 r., co oznacza, że termin do wniesienia zażalenia upłynął 17 stycznia 2024 r. W konsekwencji zażalenie nadane w placówce pocztowej w dniu 18 stycznia 2024 r. podlegało odrzuceniu jako wniesione z uchybieniem terminu. Pismem z 14 marca 2024 r. zatytułowanym jako "skarga" skarżący wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu zażalenia. Wnoszący zażalenie wskazał przy tym, że prawidłowo uiścił wpis od skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na sposób sformułowania zarzutów zażalenia należy zauważyć, że przedmiotem kontroli instancyjnej na obecnym etapie postępowania jest wyłącznie postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2024 r. o odrzuceniu zażalenia na wcześniej wydane postanowienie odrzucające skargę. Kontrolując legalność tego orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny bada wyłącznie to, czy skarżący wniósł zażalenie na postanowienie tego Sądu z 14 grudnia 2023 r. w ustawowym terminie. Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu nie mogą być natomiast okoliczności i argumenty związane z uiszczeniem wpisu od skargi. Okoliczności te dotyczą bowiem postanowienia z 14 grudnia 2023 r., którym odrzucono skargę. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl natomiast art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem, stosownie do art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z 14 grudnia 2023 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 10 stycznia 2024 r. (k. 69). Dlatego prawidłowo Sąd pierwszej instancji przyjął, że siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w środę 17 stycznia 2024 r. (nie był to dzień ustawowo uznany za wolny od pracy). Natomiast skarżący wniósł zażalenie w dniu 18 stycznia 2024 r. (data nadania w placówce pocztowej, k. 68), a zatem z przekroczeniem o jeden dzień ustawowego terminu do jego wniesienia. Sam skarżący w uzasadnieniu zażalenia w żaden sposób nie kwestionuje tego, że zażalenie to zostało wniesione po upływie terminu. Dlatego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2024 r. odrzucające zażalenie skarżącego należało uznać za prawidłowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.