II OZ 259/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1021/15 odrzucające zażalenie J.B. z dnia 7 listopada 2016 r. w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2015 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r. VII SA/Wa 1021/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie J.B. z dnia 7 listopada 2016 r., w sprawie z jego skargi na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 20 października 2016 r. wydanym w sprawie odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 23 czerwca 2016 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie pismem z dnia 7 listopada 2016 r. Na mocy zarządzenia z dnia 16 listopada 2016 r. zobowiązano skarżącego do nadesłania odpisu zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał do sądu pismo z dnia 28 listopada 2016 r. W ocenie Sądu pismo z dnia 28 listopada 2016 r. nie jest tożsame w treści oraz nie zawiera tych samych załączników co zażalenie z dnia 7 listopada 2016 r. Ich brak stanowi brak formalny zażalenia, które w takich sytuacjach podlega odrzuceniu. Dlatego na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzucił przedmiotowe zażalenie z dnia 7 listopada 2016 r. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu złożył skarżący, podnosząc że zarządzeniem z dnia 16 listopada 2016 r. nie był zobowiązany do przedłożenia tożsamych załączników. Wskazał także, że nie wiedział, iż pisma kierowane do sądu winny być tożsame w treści. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do normy art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. A zatem do pisma tego winien być dołączony jego odpis (odpisy), celem doręczenia ich stronom. Powyższe wynika z normy art. 47 § 1 p.p.s.a. W sytuacji, gdy do zażalenia nie został załączony jego odpis (odpisy), a jest on konieczny do nadania zażaleniu dalszego biegu, przewodniczący wydziału wdraża procedurę naprawczą o której mowa w art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. I taka też procedura została wdrożona. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II (k. 196) skarżący został wezwany do przedłożenia jednego odpisu zażalenia poświadczonego za zgodność z oryginałem w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. postanowienie NSA z 6.07.2016 r. II OZ 703/16; wyrok NSA z 5.03.2008 r. II OSK 774/06, postanowienie NSA z 30.06.2009 r. II OSK 927/09, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego jest zatem jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem. Tymczasem przedłożone przez skarżącego pismo opatrzone datą 28 listopada 2016 r. nie stanowi odwzorowania treści pisma z dnia 7 listopada 2016 r. stanowiącego zażalenie. A zatem trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie z dnia 7 listopada 2016 r. jako zażalenie, którego braków, mimo wezwania, strona nie usunęła. Co prawda rację ma skarżący, iż wezwanie do usunięcia braków omawianego zażalenia nie wskazywało, by wraz z odpisem zażalenia strona zobowiązana była przedłożyć i załączniki, jednakże nie ma to znaczenia dla trafności rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Istotne jest bowiem, że skarżący nie przedłożył odpisu zażalenia z dnia 7 listopada 2016 r. I to jest przyczyną jego odrzucenia. Reasumując wskazać należy, że stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny zobowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Takim brakiem skutkującym odrzuceniem zażalenia jest m.in. niezłożenie w ustawowym terminie jego odpisu dla doręczenia go uczestnikowi postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie, zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Dlatego, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.