II OZ 244/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 736/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z. B. na postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek Z. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a. Skarżący nie wskazał okoliczności świadczących o tym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w kwocie 10 000 zł spowoduje szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Konieczność zapłacenia przez skarżącego grzywny sama w sobie nie przesądza o wystąpieniu przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, a także prawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w tym tytułu wykonawczego nie mogą przemawiać za uwzględnieniem wniosku. Rozstrzygniecie w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. W zażaleniu na postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. Skarżący podniósł, że treść tytułu wykonawczego jest niezgodna z prawem, ponieważ nie odpowiada wymogom stawianym przez art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto na skarżącego została nałożona grzywna w maksymalnej możliwej wysokości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności. Skarżący zarówno we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, jak i w zażaleniu nie wskazał żadnych takich okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zarzuty skarżącego sprowadzają się do kwestionowania prawidłowości postanowienia Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oraz tytułu wykonawczego. Argumenty te dotyczą istoty sprawy i nie mogą być brane pod uwagę w toku rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., ponieważ celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom spowodowanym wykonaniem nieprawomocnego aktu, a nie ocena legalności tego aktu. Nie jest wobec tego wystarczające powołanie się na to, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia w wysokości 10 000 zł jest wadliwe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.